بررسي كارآيي الياف طبيعي در حذف فلزات سنگين از پساب هاي صنعتي

نويسنده: عباس سعيدي
استاد راهنما: اميرحسين محوي، بيژن بينا
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1379/12/01
مدرك: كارشناسي ارشد مهندسي بهداشت محيط
دانشگاه: دانشكده علوم پزشكي اصفهان، بهداشت، گروه بهداشت محيط
چكيده: در اين پژوهش توانايي تفاله چاي، پوست گردو، كاه گندم، و كاه برنج براي حذف يونهاي فلزي از پسابهاي سنتتيك تهيه شده در آزمايشگاه مورد ارزيابي قرار گرفت. مطالعات به صورت راكتور ناپيوسته انجام گرفتند. آزمايشات جذب بدين گونه انجام پذيرفتند كه 5/0، 9/0 و 3/1 گرم از جاذب با 100 ميلي ليتر از پساب سنتتيك بهم زده شدند. پس از گذشت يك ساعت جاذب جدا شد و غلظت فلز باقيمانده در مورد كروم شش و كادميوم بوسيله دستگاه اسپكترومتر جذب اتمي و در مورد آلومينيم بوسيله روش اريوكروم سيانين R اندازه گيري شدند. توانايي اين جاذب ها براي جذب يونهاي فلزات سنگين كادميوم دو، كروم شش، و آلومينيوم سه از محلولهاي با سه غلظت 5، 10 و 15 ميلي گرم در ليتر مقايسه شدند. تواناترين جاذبها براي جذب كادميوم دو، آلومينيوم سه، و كروم شش براي غلظت فلز برابر 5 ميلي گرم در ليتر و دزاژ جاذب برابر 5/0 گرم به ترتيب عبارت بودند از: تفاله چاي (حداكثر 97.1%)، پوست گردو (حداكثر
63.3%)، و تفاله چاي (حداكثر %87.7). مقدار يون فلزي جذب شده به غلظت اوليه آن و به نوع يون فلزي بستگي داشت. مقدار يون فلزي جذب شده در واحد وزن جاذب با افزايش غلظت افزايش مي يافت. سينتتيك هاي جذب و تعادلهاي جذب مورد بررسي قرار گرفتند و به ترتيب با واكنش درجه اول و ايزوترم فروندليچ توصيف شدند. ايزوترم لانگمير نيز بخوبي با مدل جذب فروندليچ مطابقت داشت.
كلمات كليدي: تفاله چاي، پوست گردو، كاه گندم، كاه برنج، جذب، فلزات سنگين، ايزوترمهاي تعادلي