بررسي غلظت فلزات سنگين در شيرابه زباله شهري اصفهان و روش كاهش آنها

نويسنده: محمد علي ززولي
استاد راهنما: عبدالرحيم پرورش، حسين موحديان
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1380/01/01
مدرك: كارشناسي ارشد مهندسي بهداشت محيط
دانشگاه: دانشكده علوم پزشكي اصفهان، بهداشت، گروه مهندسي بهداشت محيط
چكيده: در حين جمع آوري، انتقال و دفع زباله و همچنين تبديل زباله به كود كمپوست شيرابه اي بوجود مي آيد كه حاوي مواد آلاينده گوناگون از جمله فلزات سنگين مي باشد. اين فلزات به راحتي در محيط تجزيه نمي شوند و مي توانند در زنجيره غذايي تغليظ شوند و مشكلات فراواني براي محيط زيست و انسان بوجود مي آورند. هدف از انجام اين تحقيق بررسي غلظت فلزات سنگين شيرابه زباله در شهر اصفهان و روش كاهش آن مي باشد. نمونه برداري از شيرابه زباله توليدي در 4 ايستگاه انتقال زباله و كارخانه كمپوست اصفهان به صورت مخلوط و به تعداد ده مرتبه انجام گرديد. در ابتدا كيفيت نمونه ها از نظر pH، COD، TS (جامدات كل)، TVS (كل مواد فرار) و TFS (كل مواد ثابت) و غلظت فلزات سنگين كادميوم، كروم، روي، مس و نيكل بررسي شد و در مرحله بعد براي كاهش فلزات سنگين از روش انعقاد شيميايي با استفاده از آهك، آلوم و كلرورفريك به روش جارتست استفاده شد. كليه روشهاي اندازه گيري بر اساس روشهاي استاندارد انجام گرفت. ميانگين غلظت فلزات سنگين: كادميوم، كروم، روي، مس و نيكل در شيرابه زباله به ترتيب برابر 0.63، 1.22، 7.42، 2.15، 2.22 ميلي گرم در ليتر مي باشد. همچنين، نتايج آناليز آماري (آزمون آناليز واريانس) نشان داد كه اختلاف معني داري بين غلظت فلزات سنگين در ايستگاههاي مختلف نمونه برداري وجود ندارد( P>0.05). نتايج آزمايش جارتست نشان داد كه pH بهينه براي ته نشيني شيميايي اين فلزات توسط آهك، آلوم، كلرورفريك به ترتيب برابر 5/9، 5/6 و 10 است و غلظت بهينه براي هر يك از سه ماده منعقد كننده مذكور به ترتيب برابر 2400، 1400 و 1000 ميلي گرم در ليتر مي باشد. آلوم با حذف 90-75 درصد فلزات سنگين از شيرابه زباله، به عنوان بهترين ماده منعقد كننده براي كاهش فلزات سنگين شيرابه مي باشد و آهك با راندمان حذف 88-70 درصد و كلرورفريك با راندمان حذف 85-65 درصد در اولويت بعدي قرار دارند. از نظر اقتصادي آهك با صرفه تر است و كلرورفريك و آلوم به ترتيب در مرتبه بعدي قرار دارند.
كلمات كليدي: