بررسي امكان استفاده از خاك اره در حذف كاتيونهاي فلزي و مواد آلي از فاضلابهاي صنعتي

نويسنده: مهرنوش ابطحي محصل
استاد راهنما: بيژن بينا
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1380/11/01
مدرك: كارشناسي ارشد مهندسي بهداشت محيط
دانشگاه: دانشكده علوم پزشكي اصفهان، بهداشت، گروه مهندسي بهداشت محيط
چكيده: آگاهي رو به افزايش نسبت به اثرات مخرب آلودگي با فلزات سنگين، موجب تحقيقات وسيعي در راستاي حذف اين آلاينده ها از محيط زيست بويژه با استفاده از روشهاي ساده و ارزان قيمت، گشته است. خاك اره، ماده اي فراوان و در دسترس مي باشد كه براي آن خاصيت تبادل يون و جذب فلزات سنگين گزارش شده است. در اين پژوهش توانايي حذف كاتيونهاي فلزي و مواد آلي از پساب سنتتيك بوسيله خاك اره كاج، ممرز و مخلوط كاج و ممرز (بطور مساوي) مورد ارزيابي قرار گرفت. در اين آزمايشات، 50 ميلي ليتر محلول تك فلز و مخلوط فلزي حاوي مقادير 30، 40، 50 ميلي گرم در ليتر از شش كاتيون مورد مطالعه (نيكل، روي، كروم، كلسيم، منيزيم، سديم) با مقدار جاذب 5/0، 1 و 5/1 گرم خاك اره در سيستم راكتور ناپيوسته تماس داده شد و پس از يكساعت، ميزان كاهش غلظت فلز در محلولها بررسي گرديد. بهترين كارايي حذف در خاك اره هاي مزبور به ترتيب 79/11، 21/13 و 08/12 ميلي گرم در ليتر مربوط به غلظت اوليه 30 ميلي گرم در ليتر و مقدار جاذب 5/1 گرم بود. همچنين ميزان حذف فلزات در مخلوط فلزي به طور چشمگيري نسبت به محلول تك فلز كاهش نشان داد. بطوريكه در همين غلظت و مقدار جاذب، ميزان حذف خاك اره ها به ترتيب 65/2، 383/0 و 043/0 ميلي گرم در ليتر بود. در اين مرحله pH را در 50 ميلي ليتر محلول حاوي 30 ميلي گرم در ليتر با مقدار جاذب 5/1 گرم اختلاط داده و روند درصد حذف در pH برابر 3، 5 و 7 بررسي گرديد. در اكثر فلزات با افزايش pH، روند حذف بهبود يافت، به استثناء كروم كه روند معكوسي نشان داد. همچنين غلظت كلسيم و منيزيم در محلول با كاهش pH، افزايش قابل ملاحظه اي داشت، كه اين موضوع، احتمالاً مربوط به رها سازي اين فلزات از ساختار خاك اره به محلول مي باشد. در بررسي ميزان حذف مواد آلي بوسيله خاك اره از ماده پتاسيم هيدروژن فتالات (KHP) بعنوان COD سنتتيكي استفاده گرديد و همان مقدار جاذب در مورد فلزات با غلظت اوليه 100، 350 و 500 ميلي گرم در ليتر، محلول 100 ميلي ليتري COD سنتتيكي تماس داده شد و در همه موارد افزايش غلظت مواد آلي مشاهده گرديد كه البته اين مسئله، احتمالاً مربوط به رها سازي مواد ليگنوسلولزي ساختار خاك اره به محلول مي باشد. با توجه به اينكه در تحقيقات ديگر، بر توانايي خاك اره در حذف مواد آلي تأكيد شده است و همچنين مواد آلي موجود در ساختار خاك اره، قابل تجزيه بيولوژيكي بوده و اثر مخربي بر محيط زيست وارد نمي كنند، بنابراين بررسي توانايي خاك اره در حذف مواد آلي مضر براي محيط زيست، نياز به تحقيقات وسيعتري دارد.
كلمات كليدي: