مقايسه كيفيت زندگي در بيماران مبتلا به سرطان كولوركتال و افراد سالم در استان اصفهان در سال 1385

نويسنده: فتانه غلامي مطلق
استاد راهنما: محمد حسن امامي، زيبا فرج زادگان
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1385/08/01
مدرك: دكتراي حرفه اي دكتراي حرفه اي پزشكي
دانشگاه: دانشكده علوم پزشكي اصفهان، پزشكي،
چكيده: ضرورت انجام مطالعه: با توجه به ازدياد افراد مبتلا به سرطان كولوركتال در اصفهان و بهتر شدن وسايل تشخيصي و درماني و در نتيجه افزايش ميزان بقاي اين بيماران مسئله كيفيت زندگي مهم مي شود و با توجه به اين كه تاكنون مطالعه اي جهت بررسي كيفيت زندگي در استان اصفهان انجام نشده است اين پژوهش سعي در سنجش اين ميزان دارد.
هدف مطالعه: تعيين ميانگين نمره كيفيت زندگي در بيماران سرطان كولوركتال و مقايسه آن با جمعيت عمومي مردم.
روش ها و مواد: مطالعه توصيفي تحليلي دو گروهي به صورت مقطعي مي باشد.
90 نفر بيمار مبتلا به سرطان كلون و ركتوم كه در طي سال هاي 1375 تا 1384 به علت سرطان در بيمارستان هاي شهر اصفهان بستري بودند با 180 نفر كنترل هم سن و هم جنس در هشت جنبه كيفيت زندگي توسط پرسشنامه SF-36 مورد مقايسه قرار گرفتند. نتايج و يافته ها: ميانگين كيفيت زندگي ميان افراد سالم و بيماران مبتلا به سرطان كلون و ركتوم در همه جنبه ها تفاوت معني دار داشت (P<0.05) كه در بيماران نسبت به افراد سالم كاهش كيفيت زندگي ديده شد. (ميانگين سرطان ركتوم= 1858، ميانگين كنترل=2297، ميانگين سرطان كلون=1892، ميانگين كنترل= 2300) در مورد سرطان كلون در جنبه فعاليت فيزيكي و درد بدني تفاوت معني داري ديده نشد. (1/0= pv فعاليت فيزيكي، 3/0= pv درد بدني)
در مقايسه طول دوره بيماري (3/0=pv)، Stage زمان تشخيص (4/0=pv)، نوع سرطان (7/0=pv) تفاوت معني داري ميان بيماران ديده نشد و از نظر نوع درمان فقط در جنبه محدوديت ايفاء نقش در اثر مشكل جسمي افت ديده شد.
- (ميانگين جراحي=3/242، ميانگين جراحي + كموتراپي= 3/18، ميانگين جراحي+ كموراديوتراپي=100).
از نظر وضعيت اقتصادي اجتماعي تنها از جنبه عملكرد اجتماعي كاهش كيفيت زندگي مشخص شد (ميانگين وضع اقتصادي اجتماعي پايين=100، ميانگين وضع اقتصادي اجتماعي متوسط= 127، ميانگين وضع اقتصادي اجتماعي بالا=100). از نظر تاثير سن به طور كلي با استثناء در مورد عملكرد اجتماعي افت كيفيت زندگي در بيماران بالاي 40 سال مشخص شد (P<0.05، ميانگين مساوي و زير 40 سال= 2120، ميانگين60-40 سال=2034، ميانگين بالاي 60 سال = 1689).
بحث و نتيجه گيري: اين مطالعه نتيجه گيري مي كند،
1- سرطان كولوركتال بدون توجه به طول دوره بيماري و Stage زمان تشخيص و نوع سرطان باعث افت كيفيت زندگي بيماران مي شود. 2- نوع درمان و سن بيمار و وضعيت اقتصادي اجتماعي اثر قوي اي بر QOL ندارد.
3- با توجه به كاهش كيفيت زندگي در تمام جنبه هاي روحي و جسمي در بيماران نسبت به افراد سالم برگزاري كلاس هاي مشاوره روانشناسي و فعاليت هاي بازتواني و پيگيري مستمر بيماران بعد از درمان آنان در طول ساليان مهم و ضروري به نظر مي رسد.
كلمات كليدي: SF-36، كولوركتال كانسر، كيفيت زندگي، اصفهان