بررسي شيوع هپاتيت B و C در بيماران تالاسمي ماژور بيمارستان كودكان مفيد تهران

نويسنده: سعيد رهنما
استاد راهنما: شيوا نظري
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1383/01/01
مدرك: دكتراي حرفه اي دكتراي حرفه اي پزشكي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي،
چكيده: هدف از اين تحقيق و پژوهش، ميزان شيوع هپاتيت B وC در بيماران تالاسمي ماژور مي باشد.
بيماران بتا تالاسمي ماژور بدليل تزريق خون مكرر در معرض آلودگي با ويروس B و C مي باشند. عليرغم غربالگري بعمل آمده در اهدا كنندگان خون احتمال انتقال اين دو ويروس از طريق خون از بين نرفته است و شناسايي و درمان موارد آلوده به اين ويروسها در كنترل و درمان و پيش آگهي موثر است. بنابراين يكي از مهمترين روشهاي انتقال اين دو ويروس از طريق خون و از افراد مبتلا به هپاتيت مزمن مي باشد.
در اين مطالعه تعداد كل 123 نفر كه مبتلا به بتا تالاسمي ماژور بودند مورد بررسي قرار گرفتند كه از اين تعداد 58 نفر (16/47%) پسر و 65 نفر (84/52%) دختر كه كوچكترين بيمار مبتلا يك ماهه و بزرگترين بيمار 20 ساله بوده اند.
از اين تعداد كل 12 مورد (75/9%) آلودگي به هپاتيت C داشتند كه تمام مورد (75/9%) آنها ANTI-HCV مثبت داشته و 10 مورد (13/8%) آنها HCV-RNA مثبت داشتند و حدود 6 مورد آنها (50%) دختر و تعداد 6 مورد (50%) آنها پسر بوده اند.
از تعداد كل 123 مورد فرد مبتلا به بتا تالاسمي ماژور هيچ موردي از هپاتيت B وجود نداشت كه نتيجتاً موردي از ابتلاء به هپاتيت B و C (توامان) وجود نداشت.
كلمات كليدي: