بررسي نسبت AST/ALT>1 و شمارش پلاكتي در پيش بيني فيبروز كبدي در مبتلايان به هپاتيت C مزمن

نويسنده: شادي حقي تبريزي
استاد راهنما: محمدجواد احساني
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1384/01/01
مدرك: دكترا
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي، داخلي
چكيده: سابقه و هدف: درمان هپاتيت C از زمان معرفي درمان تركيبي بهبود يافته است اگرچه عوامل مختلفي از جمله شدت آسيب بافتي بر ميزان پاسخ به درمان موثر است، توصيه شده كه دوز و دوره درمان اينترفرون و مدت پيگيري بر اساس نتايج بافت شناسي نمونه بيوپسي كبد صورت گيرد اگر چه تفسير نمونه و همچنين عوارض بيوپسي جزء عوامل محدود كننده مي باشد.
اين مطالعه به منظور تعيين حساسيت و ويژگي شاخص تركيبي نسبت AST/ALT و ترومبوسيتوپني در تشخيص فيبروز و سيروز كبدي صورت گرفته است.
مواد و روشها: اين مطالعه توصيفي بر روي 162 بيمار مبتلا به هپاتيت C مزمن مراجعه كننده به بيمارستان طالقاني طي سال 83 صورت گرفت. از كليه بيماران قبل از انجام بيوپسي شاخص AST/ALT و تعداد پلاكتها و همچنين تشخيص احتمالي باليني و تصميم پزشك ثبت شد.
بعد از انجام بيوپسي نيز تشخيص پاتولوژيك و همچنين تصميم پزشك بعد از مشاهده جواب در مورد هر بيمار ثبت گرديد.
در تمام موارد آناليز آماري مقدار P<0.05 داراي اعتبار آماري در نظرگرفته شد.
نتايج: ضريب هماهنگي كاپا براي تشخيص قبل و بعد از انجام بيوپسي 07/0±492/0 (P=0.0001) بود. ضريب هماهنگي كاپا براي تصميم پزشك در مورد نحوه درمان قبل و بعد از بيوپسي 081/0±0.52 (P=0.0001) بود.
حساسيت شاخص نسبت AST/ALT>1 به تنهايي در پيشگويي وجود سيروز قبل از بيوپسي 63% و ويژگي آن 75% بود. حساسيت شاخص ترومبوسيتوپني به تنهايي 42% و ويژگي آن 6/90% بود ولي حساسيت شاخص تركيبي نسبت AST/ALT>1 و ترومبوسيتوپني همزمان 21% و ويژگي آن 99% بود. ارزش اخباري مثبت اين شاخص تركيبي 80% و ارزش اخباري منفي آن 90% بود.(P=0/001, 23/059=X2)
نتيجه گيري: به نظر مي رسد كه استفاده از شاخص تركيبي نسبت AST/ALT>1 و ترومبوسيتوپني با ويژگي قابل قبولي مي تواند در تشخيص سيروز قبل از بيوپسي استفاده مي شود
كلمات كليدي: