بررسي شيوع هپاتيت C و عوارض كبدي ناشي از آن در بيماران همودياليزي مركز دياليز سوده در سال 1376

نويسنده: يوسف جلالي رودسري
استاد راهنما: عليرضا نصرالهي
استاد مشاور: همايون زجاجي
تاريخ دفاع: 1377/01/01
مدرك: دكتراي تخصصي دكتراي تخصصي در رشته داخلي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي،
چكيده: بيماران تحت دياليز مزمن در معرض عفونت هاي منتقله از خون و دستكاريهاي وريدي هستند. هپاتيت با وجود بررسي هاي سرولوژيك، واكسيناسيون براي عفونت HBV و رعايت اصول استاندارد، همچنان مشكل بزرگي محسوب مي شود و HCV مهمترين عامل هپاتيت NANB مي باشد.
هدف اصلي ما بررسي شيوع هپاتيت C در بيماران همودياليز بيمارستان سوده مي باشد.
اهداف ديگري كه در اين جا مورد نظر است تعيين شيوع هپاتيت C در بيماران دياليزي اين مركز به تفكيك سن و جنس، تعداد واحد خون دريافتي و سالهاي همودياليز و دفعات همودياليز ميباشد.
همچنين در اينجا عوارض كبدي را در بيماران مبتلا به هپاتيت C، با توجه به علائم باليني و آزمايشگاه بررسي مي نمائيم. مطالعه ما مشاهده اي توصيفي مي باشد. براي تعيين شيوع هپاتيت C ،Anti HCV در هر بيمار را بر اساس ELISA2 معلوم مي كنيم. تعداد بيماران ما در كل 130 نفر ميباشد. كه در 25 نفر از آنها هپاتيت C اثبات شده است. از نظر بررسي شيوع سني بيشتر بيماران هپاتيت C در رده سني 50-30 سال بودند و 60% بيماران مركز بودند. بطور مشخص با افزايش تعداد دياليز و سالهاي دياليز و افزايش تعداد واحدهاي خون دريافتي Anti HCV افزايش پيدا ميكرد. بيشترين علت بيماري اوليه كليوي در بيماران «علت نامشخص» بود و بعد از آن«عفونت هاي مكرر ادراري» علت مهم ديگر محسوب مي شد.
از نظر علائم باليني در 4%، آتروفي بيضه در 12%، اسپلنومگالي در 12% ژنيكوماستي در 4%، اسپايدرآنژيوما و پالمار اريتم هر كدام در 4% از مبتلايان به هپاتيت C وجود داشت. در معاينه باليني 3 بيمار با HCV داراي كبد بزرگ بودند.
از نظر يافته هاي آزمايشگاهي ابتلا به هپاتيت C با مقادير مختل آلبومين (زير 2/3) و PTT و مقادير بالاي ALK.phos, SGPT, SGOT ارتباط معني داري را نشان داد. از نظر شيوع عوامل دخيل در هپاتيت C يافته ها نشان داد كه سابقه تزريق خون در 92% بيماران وجود دارد و 32% نيز پيوند كليه داشتند.
كلمات كليدي: