بررسي آلودگي به ويروس هپاتيت HCV)C) در مردان زنداني معتاد به مواد مخدر تزريقي در زندان قصر تهران

نويسنده: محمد درويشي
استاد راهنما: محمدرضا زالي
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1376/01/01
مدرك: دكترا دكتراي عمومي طب
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي،
چكيده: بعد از شناسايي ويروس هپاتيت بي (HBV) در طي سالهاي دهه 1960 و ويروس هپاتيت آ (HAV) در سالهاي دهه 1970 مقادير قابل توجهي از عفونت هاي هپاتيت (احتمالاً با منشاء ويروسي) مشاهده شد كه در اين دو دسته گنجانده نمي شد و حدود 90 درصد از هپاتيت هاي متعاقب تزريق خون را شامل مي گرديد و به همين علت تحت نام هپاتيت non-A, non-B متعاقب تزريق خون دسته بندي گرديد. در سال 1989، محققين كمپاني Chiron در آمريكا، موفق به جداسازي عامل non-A, non-B شدند و آن را ويروس هپاتيت (HCV) ناميدند.مشخص شده است كه عمده ترين راه آلودگي، انتقال تزريقي مي باشد(تزريق خون، تزريق مواد مخدر، همودياليز، خالكوبي و ... ). اطلاعات ما در مورد انتقال عفونت از طريق تماس جنسي، مادر به فرزند و فرد به فرد ناچيز مي باشد. از آنجا كه اعتياد به مواد مخدر تزريقي در حال حاضر، عمده ترين عامل در ابتلاء به هپاتيت C است، تصميم گرفتيم كه ميزان بروز ويروس هپاتيت سي (HCV) را در ميان مردان معتاد به مواد مخدر تزريقي بررسي كنيم و بهمين منظور 411 نفر را از ميان 12000 مرد معتاد به مواد مخدر كه در زندان قصر تهران طي بهمن ماه و اسفند ماه 1374 بسر مي برند، انتخاب كرديم. هنگام خونگيري از افراد تحت مطالعه، پرسشنامه اي نيز تكميل گرديد كه حاوي اطلاعات مربوط به خصوصيات فردي و سابقه پزشكي مي شد از جمله سن، تحصيلات، سابقه انجام عمل جراحي، سابقه اقدامات دندانپزشكي، حجامت، خالكوبي و غيره. آنتي بادي ضد ويروس هپاتيت سي (anti-HCV) در نمونه هاي سرمي اخذ شده با روش (ELISA HCV 3.0 Ortho(TM مورد بررسي قرار گرفت كه آنتي ژن هاي بررسي شده شامل C22-3 و C200 و NS5 بود: از ميان 411 فرد انتخاب شده، 182 نفر (45%) داراي آزمون anti-HCV مثبت بودند. متوسط سن افراد تحت بررسي 2/34 سال بود و بيشترين ميزان آلودگي در افراد كمتر از 20 سال شاهد بوديم. 88% از 182 نفري كه سابقه اقدامات دندانپزشكي را ميدادند، از نظر anti-HCV مثبت بودند. از ميان 182 نفري كه داراي سابقه خالكوبي بودند، 73 نفر (40%) داراي anti-HCV در خون خود بودند كه بدين ترتيب بين مثبت شدن آزمون anti-HCV و خالكوبي رابطه معني داري وجود داشت(P<0.001). اين مطالعه ضرورت ايجاد استانداردهاي قانوني براي انجام خالكوبي به عنوان روش هاي پيشگيري و كنترل عفونت ها از جمله ويروس هپاتيت سي (HCV) را نشان ميدهد و بدليل احتمال انتقال عفونت، بايستي مراكز دندانپزشكي خاصي نيز جهت انجام امور دندانپزشكي افراد معتاد به مواد مخدر تزريقي در نظر گرفته شود. تا هنگامي كه آزمون هاي غربالگري موثرتر از موارد فعلي وجود ندارد، به منظور جستجوي عوامل موثر در انتقال ويروس هپاتيت سي (HCV)، لازم است كه از اهداء كنندگان خون در مورد سابقه پزشكي و اجتماعي آنان سوال شود.
كلمات كليدي: