بررسي شيوع هپاتيت c در بيماران بخش هاي همودياليز بيمارستانهاي شهيد لبافي نژاد و 15 خرداد

نويسنده: زهرا سليماني
استاد راهنما: سرور اسدي، صفيه اميني
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1375/07/01
مدرك: دكتراي تخصصي دكتراي تخصصي در رشته بيماريهاي عفوني
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي،
چكيده: هدف اصلي ما بررسي شيوع هپاتيت C در بيماران همودياليز بخش هاي دياليز بيمارستان لبافي نژاد و 15 خرداد مي باشد. اهداف ديگري كه در اينجا مورد نظر است تعيين شيوع هپاتيت C در بيمارهاي دياليزي اين دو مركز به تفكيك سن و جنس و شغل و تعداد واحد خون دريافتي و سالهاي همودياليزي و دفعات همودياليز مي باشد. همچنين در اينجا شيوع علائم باليني و آزمايشگاهي و ريسك فاكتورها را در اين بيماران بررسي مي كنيم.
مطالعه ما مشاهده اي توصيفي مي باشد. براي تعيين شيوع هپاتيت سي، Anti HCV در هر بيمار را بر اساس ELISA2، معلوم مي كنيم. تعداد بيماران ما 70 نفر مي باشد. اين آزمايشات در بخش هپاتيت انستيتوپاستور ايران انجام شده است. از نظر بررسي شيوع سني بيشتر بيماران هپاتيت سي 60-30 سال داشتند و 75% بيماران مذكور بودند. 57/28% بيماران از نظر Anti HCV مثبت بودند يعني 20 نفر از 70 نفر آزمايش شده.
بطور مشخص با افزايش تعداد دياليز و سالهاي دياليز، Anti HCV افزايش پيدا مي كرد كه احتمال سرايت از طريق دستگاههاي آلوده را گوشزد مي نمايد.
بيماراني كه هپاتيت Cداشتند90% جزء گروههاي با ريسك بالا بودند.
از نظر علائم باليني ايكتر در 14% از بيماران هپاتيت C و ALT بالا در 13% آنها ديده مي شد. Alk phos بالا در 19% از بيماران هپاتيت C ديده مي شد.
سابقه ترانسفيوژن در 88% و سابقه بستري در بيمارستان در90% و سابقه دستكاري دنداني در 63% بيماران ديده شد.
كلمات كليدي: