كمبود آنزيم G6PD و هپاتيت بررسي در دو مركز آموزشي درماني لبافي نژاد و مفيد

نويسنده: هما رمضاني
استاد راهنما: فاطمه وزيري
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1373/01/01
مدرك: تخصص رشته كودكان
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي،
چكيده: كمبود آنزيم گلوكز 6- فسفات دهيدروژناز نقص شايع آنزيمي در انسان مي باشد و عارضه مهم آن كم خوني ناشي از هموليز است كه عوامل تسهيل كننده اين هموليز داروها و مواد شيميائي، عفونت ها (بخصوص هپاتيت ويروسي حاد) و باقلا مي باشند. جهت بررسي همراهي بين كمبود اين آنزيم و هپاتيت ويروسي اين مطالعه انجام شد. اين بررسي به روش گذشته نگر از سال 1371-1366 در دو مركز آموزشي، پزشكي، درماني كودكان مفيد و لبافي ن‍‍‍ژاد انجام شد. از تعداد كل 455 نفر مورد مطالعه 137 نفر(30.1%) هپاتيت، 263 نفر (57.8%) فاويسم، 30 نوزاد (6.6%) كمبود آنزيم G6PD و 25 نفر (5.5%) فاويسم و هپاتيت داشته اند. از اين تعداد 118 نفر دختر (25.9%)، 320 نفر پسر (70.3%) و 17 نفر نوزاد با جنسيت نامشخص (3.7%) بودند. اطلاعات بدست آمده بر اساس جنس، سن، علائم و يافته هاي باليني، سابقه شخصي و فاميلي سابقه مصرف دارو و باقلا آزمايشات انجام شده، بودند. نتايج حاصله به ترتيب زير مي باشند: از 25 بيمار بستري شده بدليل فاويسم و هپاتيت همزمان 21 نفر (84%) پسر و 4 نفر (16%) دختر بوده اند. بيشترين شيوع سني بيماران بين 8-4 سالگي بوده است و شايعترين علائم آنها به ترتيب زردي (100%) پررنگي ادرار (79%)، تب (68%) و تهوع و استفراغ (60%) بوده و در آزمايشات كم خوني و افزايش بيلي روبين سرم شدت بيشتري نسبت به هر كدام از بيماريها به تنهايي داشته اند. نتيجه كلي اين تحقيق بدين ترتيب بود كه شدت هموليز داخل عروقي و افزايش بيلي روبين سرم در بيماران مبتلا به فاويسم و هپاتيت بيشتر است.
كلمات كليدي: