بررسي اپيدميولوژيك ناقلين هپاتيت B در استان تهران

نويسنده: فريبا صمديان
استاد راهنما: فرامرز درخشان
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1372/01/01
مدرك: دكترا
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي،
چكيده: هدف از اين تحقيق تعيين اپيدميولوژي هپاتيت B كل كشور و دست يابي به روش پيشگيري و كنترل آن ميباشد. به تبع آن شيوع ناقلين در استانهاي مختلف كشور نيز مشخص شده است. بررسي از نوع Survey بوده است. جهت اين كار نمونه گيري در استانهاي مختلف كشور انجام شد و نمونه سرم از نظر HBS-AG كنترل شد. 65250 نمونه مربوط به استان تهران بود كه 72 نفر ناقل هپاتيت B از آن گزارش شد (شيوع ناقلين 1.1%). شيوع ناقلين با افزايش سن، افزايش مي يافت. در گروه 4-2 سال كمترين ميزان (0.2%) و در گروه 59-50 سال بالاترين ميزان (3.3%) بود. شيوع ناقلين در مردان بيشتر از زنان، در روستا بيشتر از شهر، در كارگران (3.2%) و كارمندان (3%) بيشتر از ساير گروههاي شغلي، در افراد بي سواد بيشتر از ساير سطوح تحصيلي و در افراد مجرد بيشتر از متاهلين بود. اين اختلاف از نظر آماري معني دار بود. ارتباط شيوع ناقلين با شاخصهاي بهداشتي بدرستي تعيين نشده. در ايران گروههاي پرخطر عمده شامل افراد خانواده ناقلين و نوزادان متولد شده از مادران ناقل هپاتيت B است. عليرغم شيوع ناقلي1.7% در كل ايران MASS IMMUNIZATION توصيه ميشود.
كلمات كليدي: