بررسي وضعيت كبد در بيماران همودياليزي آلوده به ويروس هپاتيت C

نويسنده: احمد باقري مقدم
استاد راهنما: فاطمه پور رضا قلي
استاد مشاور: سيد مويد علويان
تاريخ دفاع: 1382/01/01
مدرك: دكتراي تخصصي بيماريهاي داخلي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي،
چكيده: عفونت با ويروس هپاتيت C در بيماران همودياليزي از شيوع بالائي برخوردار مي باشد. گروه زيادي از اين بيماران، كانديد پيوند كليه بوده و پيش آگهي پيوند كليه تا حد زيادي بستگي به شدت بيماري كبدي ناشي از اين عفونت دارد.
اين مطالعه با هدف بررسي شيوع و چگونگي وضعيت بيوشيميائي و پاتولوژيك كبد در بيماران همودياليزي آلوده به ويروس هپاتيت C بر روي 234 بيمار مراجعه كننده به سه بيمارستان و يك كلينيك تخصصي بيماران كليوي در شهر تهران انجام گرفت. پرسش نامه هايي كه حاوي مشخصات فردي، عوامل خطر ابتلا به هپاتيت C، آزمايشات بيوشيمي و سرولوژي و نتيجه بيوپسي كبد بود از طريق مصاحبه حضوري و پرونده بيماران تكميل گرديد.
آزمايش Anti-HCV به روش ELISA 3.0 در 16% موارد مثبت بود. گروه مبتلا داراي ميانگين سني 13.5 ±45.5 سال با دامنه 76-20 سال بودند. 57% بيماران مرد و 43% زن بودند. آزمايش PCR در 13 مورد انجام شده بود كه در 60% موارد مثبت بود. طول مدت دياليز و سابقه پيوند كليه مهم ترين عوامل خطر براي ابتلا به عفونت بودند. ميانگين مقادير ALT برابر 29.4 ± 38.5بود كه نسبت به گروه( Anti-HCV(-) (8.9±9.16) اختلاف معني داري را نشان مي داد (001/0>P) .
در عين حال سطح ALT در 67% بيماران در محدوده طبيعي قرار داشت (40 >)
بيوپسي كبد در 16 مورد انجام شده بود كه بر اساس Knodell- ishak score نشاندهنده 0.9± 1.15 = Stage و 1.18± 2.9=grade بود. ارتباط معني دار بين آنزيم هاي كبدي و پاتولوژي كبد مشاهده نشد.
با توجه به نتايج اين بررسي، تشخيص هپاتيت C در بيماران همودياليزي بايد با دقت بيشتري انجام شده و به مقادير كمتر Alt و Ast در غربالگري اين گروه از بيماران اهميت داده شود. همچنين بر ضرورت انجام بيوپسي كبد جهت اطلاع از وضعيت پاتولوژيك آن بويژه قبل از پيوند كليه تاكيد مي شود.
كلمات كليدي: هپاتيت C، همودياليز، فاكتورهاي خطر، آنتي بادي HCV، بيوشيمي كبد