بررسي فعاليت ويروس هپاتيت B در حاملين سالم آن، تهران، 1381

نويسنده: غلامعلي صادقي نژاد
استاد راهنما: سعيد اميني افشار
استاد مشاور: لطيف گچكار
تاريخ دفاع: 1381/01/01
مدرك: دكتراي تخصصي بيماريهاي عفوني و گرمسيري
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي،
چكيده: سابقه و هدف: عفونت ويروس هپاتيت ب (HBV) يك مساله بهداشتي عمده جهاني است. بيشتر بيماران بدون علامتند و در خطر ابتلا به بيماري مزمن كبدي، سيروز و كارسينوم هپاتوسلولر هستند. هدف از مطالعه حاضر، تعيين فراواني تكثير فعال HBV در حاملين بدون علامت آن با روش PCR در تهران، شمال ايران بود.
روش كار: اين مطالعه بر 100 نفر حامل مزمن HBV با سن بالاتر از 16 سال كه توسط مثبت شدن تست HBsAg سرم تشخيص داده شده بودند، در سال 1381 انجام گرديد. اعضاء خانواده بيماران نيز غربالگري شدند. براي هر بيمار HBsAg، HBeAg، Anti-HBe، Anti-HBs، Anti-HBc، ALT و HBV-DNA PCR به عمل آمد و رابطه بين مثبت شدن HBV-DNA PCR با ALT و نشانگرهاي HBV و نيز ALT با HBsAg و Anti-HBe مورد ارزيابي قرار گرفت.
نتايج: از 100 بيمار مورد مطالعه، 78 نفر (78 درصد) مذكر و 22 نفر(22 درصد) مونث بودند. 78 نفر(78 درصد) در فاصله سني 45-21 سال قرار داشتند. Anti-HBe در 86 نفر (86 درصد) مثبت بود كه از اينها 26 نفر (30 درصد) ALT طبيعي داشتند. از كل بيماران مورد مطالعه 61 نفر (61 درصد) ALT طبيعي داشتند كه در 50 نفر (82 درصد) آنان نتيجه HBV DNA PCR مثبت بود. از 100 نفر مورد مطالعه در 5 نفر (5 درصد) HBeAg مثبت بود كه همگي PCR مثبت داشتند.
بحث و نتيجه گيري: نتايج نشان مي دهد كه فراواني HBV DNA PCR مثبت در حاملين بدون علامت HBV و داراي Anti-HBe مثبت و در نتيجه فراواني موتان هاي پره كور HBV در گروه مذكور بالاست و بايد اقدامات تشخيصي، درماني و بهداشتي مناسبي براي آنان مد نظر قرار گيرد.
كلمات كليدي: