بررسي شيوع سرطان كولون در فاصله سالهاي 1375 تا 1380 در بيمارستان اميرالمومنين (ع) جواديه

نويسنده: رضا سنجري
استاد راهنما: مهرداد سليماني
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1383/01/01
مدرك: دكترا پزشكي
دانشگاه: دانشگاه آزاد اسلامي، پزشكي تهران،
چكيده: 145 بيمار مبتلا به سرطان كولون را بررسي شدند كه 69 بيمار (47.6%) مونث بودند و 76 بيمار (52.4%) مذكر بودند، بيشترين بيمار در دهه هفتم عمر بود و كمترين بيمار در دهه نهم عمر بود، 17 بيمار (11.7%) با علائم حاد به پزشك مراجعه كرده اند و 128 بيمار (88.3%) با علائم مزمن به پزشك مراجعه كرده اند، بيشترين علامت بيماران تغيير در اجابت مزاج بوده و كمترين علامت لمس توده شكمي بوده است، بيشترين بيماران داراي هموگلوبين در محدوده mg/dI 9/9-0/9 بودند كمترين بيماران داراي هموگلوبين در محدوده 9/13-0/13 بودند.
67 بيمار (46.2%) تست مثبت گاياك داشتند و 40 بيمار (27.6%) داراي تست منفي گاياك بودند، سطوح CEA بيشتر بيماران قابل اندازه گيري نبود، بيشترين شيوع تومور در كولون سيگموئيد مشاهده شد و كمترين شيوع در سكوم ديده شد، 46 بيمار (31.7%) در زمان تشخيص متاستاز سرطان كولون داشتند و 99 بيمار (68.3%) در زمان تشخيص دچار متاستاز سرطان كولون نبودند، در 25 بيمار (17.2%) متاستاز به لنف نودهاي منطقه اي ديده شد و در 18 بيمار (12.4%) متاستاز به كبد ديده شد و در 3 بيمار (2.1%) متاستاز به ريه ديده شد، 145 بيمار (100%) داراي سرطان كولون از نوع آدنوكارسينوم بودند، 64 بيمار (44.1%) در مرحله Duke A بودند، 38 بيمار (26.2%) در مرحله Duke B بودند، 22 بيمار (15.2%) در مرحله Duke C بودند،21 بيمار (14.5%) در مرحله Duke D بودند.
كلمات كليدي: