تشخيص، درمان و پيش آگهي تومورهاي بدخيم معده

نويسنده: عماد رزاقي
استاد راهنما: يوسف محمدي
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1376/06/01
مدرك: دكترا پزشكي
دانشگاه: دانشگاه آزاد اسلامي، پزشكي تهران،
چكيده: در بررسي كلي از اين مجموعه مطالب مي توان گفت آدنوكارسينوم براساس يافته هاي پاتولوژيك حدود 97% سرطانهاي معده را تشكيل مي دهد كه به ترتيب شيوع در محلهاي آنتروم، كارديا و تنه معده ديده مي شود.
و مهمترين علائم باليني اين نوع سرطان به ترتيب: درد اپيگاستر، يبوست، كاهش وزن آنمي سوء هضم، استفراغ و تهوع، بي اشتهايي، ملنا، ضعف وديس فاژي مي باشد.
كه در تشخيص اين بيماري اولين قدم معاينه فيزيكي دقيق براي يافته هاي پاتولوژيك قابل قبول از نظر بيوپسي، مثل غدد لنفاوي قابل لمس يا كبد است.
و در مراحل بعدي مي توان از راديولوژي كمك گرفت كه با آزمايش باريوم كنتراست دوبل بدخيمي را در 92% موارد مي توان تشخيص داد. و بعد از آندوسكوپي، بيوپسي، سيتولوژي و روشهاي ديگر براي تشخيص اين بيماري كمك گرفت.
درمان اين بيماري بستگي كامل به تشخيص زودرس آن دارد و معمولاً تشخيص در مرحله اوليه يعني قبل از انتشار ميسر نيست و معمولاً بيش از نصف بيماران در موقع مراجعه بعلت انتشار سرطان قابل درمان قطعي نيستند و بيماري پروگنوز بدي دارد.
درمان نيز عمدتاً جراحي مي باشد كه در اغلب موارد بعد از 2 سال از گاستركتومي عود ديده مي شود كه شيمي درماني و راديوتراپي تا حدودي از عود كانسر جلوگيري مي كند.
و از عواملي چون سيگار، الكل، غذاهاي دودزده و گروه خوني A و آنمي پرنسيوز مي شود بعنوان علل افزايش دهنده كانسر معده ياد كرد.
و نسبت شيوع كانسر معده در مردان و زنان نسبت1.2 مي باشد.
كلمات كليدي: