سرطان معده و بررسي بيماران مبتلا در سالهاي 74-72 در بيمارستان لقمان حكيم

نويسنده: رامك قانع
استاد راهنما: محمد اسلامي تربتي
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1375/01/01
مدرك: دكترا پزشكي
دانشگاه: دانشگاه آزاد اسلامي، پزشكي تهران،
چكيده: عليرغم كاهش شيوع كانسر معده اين بيماري هنوز بعنوان يكي از علل مرگ باقي مانده است. اين مسئله به فقدان علائم در مراحل ابتدائي بيماري مربوط مي باشد و متأسفانه هنگامي كه بيمار به پزشك مراجعه مي كند بيماري پيشرفته بوده و قابل علاج نيست.
از طرف ديگر اهميت دادن، علايم جزئي و تشخيص سريعتر اين بيماران، طول عمر و شانس درمان آنها را افزايش ميدهد. از اين رو بيماراني كه مبتلا به سرطان معده بوده و در دو سال اخير (1374-1372) به بيمارستان لقمان حكيم مراجعه كرده اند، از جنبه هاي زير مورد بررسي قرار گرفته اند:
1- ريسك فاكتورهائي از قبيل سن- جنس- اعتياد به سيگار
2- تظاهرات باليني
3- نتيجه اندوسكوپي
4- نتيجه پاتولوژي
5- فقدان يا وجود متاستاز و محل آن
6- قابل عمل بودن
نتايج اين بررسي عبارتند از:
1- بيشتر بيماران سنين 69-60 سال داشتند. بيماري در مردان از زنان شايعتر بوده است. (74.2% در مقابل 25.7%) تنها 24% از آنها سيگاري بودند.
2- علايم مشتمل بودند بر: كاهش وزن (74%)- درد اپي گاستر (8/64%)- بي اشتهاmي (59.2%)- استفراغ (40.7%)- ديسفاژي (16.6%)- خونريزي گوارشي (14.8%)- زردي (9.2%)- يبوست (7.4%)- آسيت (1.8%)- D.V.T (1.8%)
3- اغلب ضايعات در آندوسكوپي آنتر و انحناي كوچك را درگير كرده بودند.
4- اغلب گزارشات پاتولوژي، آدنوكارسينوم با تمايز ضعيف بود.
5- اكثريت كانسرهاي معده در هنگام تشخيص متاستاز داده بودند (بخصوص به كبد)
6- بيشتر بيماران (59.5%) در هنگام تشخيص غيرقابل تحمل بودند.
كلمات كليدي: