ويروس ايدز و ارتباط آن با بيماريهاي التهابي لگن

نويسنده: آتوسا آيريا
استاد راهنما: مهرناز فرزد
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1377/05/01
مدرك: دكترا پزشكي
دانشگاه: دانشگاه آزاد اسلامي، پزشكي تهران،
چكيده: بطور كلي دريافتيم كه در مطالعاتي كه براي بررسي اثر ويروس ايدز بر سر كلينيكي و علائم باليني بيماريهاي التهابي لگن انجام مي دهيم مواجه با يكسري عواملي هستيم كه ناخواسته مطالعه ما را دچار خطا مي سازد. مهمترين موارد خطا عبارتند از:
1- خطاي انتخاب
2- خطاي آزمايش
3- خطاي تشخيص
4- خطاي مغشوش كننده
5- خطاي پيگيري
6- خطاي زنده ماندن
7- خطاي ميكروب شناسي
همچنين راههاي براي كاهش اين خطاها وجود دارد كه با رعايت آن مي توان از ميزان اين خطاها كاست و در فصل سوم به تفصيل مورد بررسي قرار گرفت. آنچه كه در مطالعات بررسي شد تا حدودي با اصلاح اين خطاها و تا حدودي با ناديده گرفتن حدود خطا نتيجه گيري شد. اين نتيجه گيري شامل قسمت:
1- ارتباط همراهي ويروس ايدز با سطح اجتماعي- اقتصادي و نوع زندگي بيمار
در اين زمينه سرولوژي بيمار با ميزان سن متوسط ابتلا به PID، ميزان مشغوليت به كار خارج از منزل، ميزان تماس جنسي با مرد ختنه نشده ارتباط داشت در حالي كه ارتباطي در همراهي ويروس ايدز و تحصيلات، سابقه عقيمي و استفاده از قرصهاي پيشگيري وجود نداشت.
2- ارتباط همراهي ويروس ايدز با علائم آزمايشگاهي
در اين مورد ديده شد در مواردي چون ميزان متوسط لكوسيتها در زمان بستري و نيز در زمان مرخص شدن وجود ويروس ايدز موثر است در حالي كه در مورد ميزان ESR در هنگام بستري و مرخص شدن بين دو گروه اختلاف معني دار وجود ندارد. در مورد وجود اپيات در ادرار در دو گروه اختلاف بارزي وجود نداشت، همچنان كه در مورد كشت كلاميديا و گنوكك چنان بود در حالي كه وجود كوكائين در ادرار زنان HIV مثبت بطور قابل ملاحظه اي نسبت به افراد HIV منفي ها بالاتر بود.
3- آنچه كه از سوابق جنسي و دارويي بيماران به دست آمد نشان داد كه از نظر وجود سابقه STD و PID و نيز از نظر سن اوليه نزديكي در بيماران سرولوژي مثبت و منفي ارتباط معني دار وجود دارد، در حالي كه در مورد استفاده از كاندوم در تماسهاي جنسي چنين ارتباطي موجود نبود.
4- در اين مرحله ارتباط همراهي ويروس ايدز با علائم باليني بيماران مبتلا به PID مورد بررسي قرار گرفت و اين نتايج بدست آمد:
در مورد تب، زخمهاي ژنيتال، مدت زمان بستري در بيمارستان و Score، وجود توده توبواوارين و ميزان نياز به جراحي، همراهي ويروس ايدز با PID نقش عمده اي بازي مي كند، در حالي كه در مواردي چون ديزوري، ترشحات واژينال و توده هاي آدنكسي وجود يا عدم وجود ويروس ايدز موثر نيست و سير باليني PID را متحول نمي سازد.
مسئله بعدي كه بررسي شد تاثير بيماريهاي التهابي لگن بر وقوع بيماري ايدز بود. نتيجه گيري به اين صورت بود كه گر چه خطر بروز PID با فحشاء، ميزان تماسهاي جنسي و عفونتهاي تناسلي تحتاني در ارتباط است و اين فاكتورها مي توانند ارتباط واقعي بين عفونتهاي لگني با ميزان بروز HIV را تحت تاثير خود قرار دهد، ولي آنچه از نظر علمي مطرح است اين است كه عفونتهاي تحتاني و فوقاني تناسلي (مثلاً PID) مي تواند شانس HIV را افزايش دهد و آن بدين دليل است كه PID مي توان T لنفوسيتها و ماكروفاژهاي واژن و سرويكس را كه سلولهاي هدف براي HIV هستند افزايش دهد و در نتيجه شانس تاثير بخشي HIV وارد شده از راه تناسلي را افزايش مي دهد. حداقل يك مطالعه نشان داده است كه عفونتهاي غير زخمي شونده دستگاه تناسلي تحتاني مي تواند شانس ابتلا به HIV را در افرادي كه قبلا از نظر سرولوژي HIV منفي بوده اند، افزايش دهد.
كلمات كليدي: