هپاتيت ويروسي حاد نوع B

نويسنده: مهدي رضا نخعي مقدم
استاد راهنما: محمد مرشد
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1372/01/01
مدرك: دكترا پزشكي
دانشگاه: دانشگاه آزاد اسلامي، پزشكي تهران،
چكيده: هپاتيت به معني التهاب سلولهاي كبدي مي باشد و علل مختلفي از جمله ويروسها، باكتريها، داروها، الكل و غيره مي توانند سبب هپاتيت بشوند كه در اين رساله از بين ويروسها يكنوع كه مهمتر است يعني ويروس هپاتيت B انتخاب شده است. ويروس هپاتيت B شامل اجزاي مختلف HBsAg، HBeAg، HBcAg، DNA و DNA پلي مراز مي باشد. HBsAg در طي دوره كمون حدود 2 تا 7 هفته اي قبل از شروع علائم باليني در خون ظاهر مي گردد. آنتي بادي ضد HBs، آنتي بادي محافظ اصلي مي باشد و فرد را در برابر عفونت مجدد HBV مصون مي نمايد در نتيجه هدف ما در پيشگيري از هپاتيت B توليد آنتي بادي ضد HBS در بدن افراد مي باشد. از نظر علائم باليني اين بيماري نشانه هاي سيستميك بسيار متغيري دارد ممكن است در عرض يك تا دو هفته قبل از بروز يرقان علائمي مانند بي اشتهايي، تهوع، استفراغ خستگي، بيحالي، آرترالژي، سردرد، فوتوفوبي، فازنژيت، سرفه و غيره ظاهر شوند و با ظهور يرقان باليني، نشانه هاي گفته شده كاهش مي يابند. البته تعداد زيادي از افراد مبتلا دچار يرقان نمي شوند. هپاتيت ويروسي B عفونتي همگاني مي باشد كه نقاط مختلف دنيا از جمله ايران گريبانگير آن مي باشند كه در كشور ما درصد ابتلا روبه افزايش مي باشد و اگر تدابير اساسي اتخاذ نگردد مي تواند تهديد كننده حيات باشد و به لحاظ اينكه هنوز درمان اساسي براي آن كشف نشده است بايد به طرقي ديگر از جمله پيشگيري جلوي اين بيماري را گرفت. البته آگاهي دادن به مردم از نظر راههاي انتقال هم ميتواند مهم واقع شود. راههاي انتقال هپاتيت B مي تواند بصورت انتقال از مادر به نوزاد كاربرد وسايل غير استريل در تزريقات، ختنه، اعمال دندانپزشكي، خالكوبي تزريق خون و فرآورده هاي آن، مقاربت، تزريق مواد مخدر و غيره باشد كه اگر به اين نكات در زندگي روزمره توجه گردد مي توان علاوه بر كنترل اين بيماري تا حدودي از عفونتهاي ديگر همانند ويروس HIV جلوگيري كرد.
يكي از مسائل ديگر كه در كاهش بيماري دخالت دارد و خيلي مهم مي باشد پيشگيري بوسيله واكسن مي باشد كه امروزه واكسنهاي جديدي ساخته اند كه از عوامل عفوني ديگر از جمله HIV مبرا مي باشند و بخوبي مي توانند فرد را در مقابل ويروس هپاتيت B تا مدت زيادي ايمن كنند و با توجه به اينكه شيوع اين بيماري در كشور ما نسبتاً زيادي مي باشد مي بايست گروه پرخطر مانند: پزشكان، دندانپزشكان، جراحان، دانشجويان پزشكي، پرسنل بخشهاي انتقال خون، گوارش، همودياليز، بيماران دياليزي، هموفيلي ها و غيره واكسينه گردند علاوه بر اينها مي بايست واكسيناسيون را براي كليه نوزادان اعم از اينكه مادرانشان مبتلا باشند يا نباشند انجام داد تا شايد بدين طريق در دهه هاي آينده از ميزان آن كاسته گردد.
كلمات كليدي: