مروري بر هپاتيت E، بيولوژي مولكولي و جنبه هاي باليني آن

نويسنده: بهشاد بهفر
استاد راهنما: رامين قديمي
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1374/01/01
مدرك: دكترا پزشكي
دانشگاه: دانشگاه آزاد اسلامي، پزشكي واحد تهران،
چكيده: هپاتيت E يكي از عوامل ويروسي ايجاد كننده هپاتيت است. عامل شبيه هپاتيت A از راه روده انتقال مي يابد وشيوع آن پس از طغيانهاي موسمي و آلودگي مخازن آب مي باشد اما موارد اسپوراديك نيز دارد.
- از نظر اپيدميولوژي تفاوتي كه با ساير عوامل بيماريزاي روده اي دارد اين است كه بندرت به اطرافيان بيمار انتقال مي يابد.
- يك علامت برجسته اين عامل، افزايش شيوع بيماري فولمينانت و ميزان موتاليته بالا (حدود 10%) در زنان حامله، خصوصاً در سه ماه سوم حاملگي است.
- از نظر راه انتقال كه قبلاً بعنوان هپاتيت NANB منتقله از روده مطرح شده بود، مشابه هپاتيت A از راه دهاني- مدفوعي است.
- از نظر ويرولوژي، نوعي ويروس شبيه عامل A است كه پوشش ندارد و اندازه اي حدود 34-32 نانومتر با يك ژنوم تك زنجيره اي و600 7 بار نوكلئوئيد دارد و همه ويروس هاي هپاتيت E، عليرغم حداكثر 25% هتروژني ژنوم، متعلق به يك سروتايپ بنظر مي رسند.
- عامل بسيار شبيه Calici Virus هاست.
- عامل از اواخر دوره كمون از مدفوع، دفع مي شود و پاسخ ايمني در برابر آنتي ژن ها در اوايل سيرعفونت حاد بصورت IgM و IgG قابل شناسايي اند، اما هر دو پس از دوره حاد، به سرعت كم مي شوند و طي 12-9 ماه به مقدار ناچيز مي رسند.
- از نظر پاتولوژي سيري مشابه ديگر عوامل دارد.
- علائم باليني آن فرقي با ساير عوامل ندارد و همان علائم سرشتي و ثانويه را ايجاد مي كند فقط دوره كمون كوتاهتر حدود40 روز (60-15 روز) دارد.
- علائم باليني شامل: تب، ضعف، بي اشتهايي، تهوع، استفراغ، درد شكمي، كاهش وزن است و نيز زردي و تيره شدن ادرار است.
- از نظر علائم فيزيكي مي تواند در لمس شكم، با بزرگي خفيف كبد و تندرنس كبدي همراه باشد.
- از نظر علائم آزمايشگاهي: مانند ساير عوامل سبب افزايش آمينوترانسفرازهاي كبدي مي شود، تست پروترومبين طولاني مي شود، سطح آلبومين و گلوبولين سرم معمولاً نرمال است و آلكالن فسفاتاز سرم در اغلب موارد بالاتر از بقيه انواع است.
- شيوع اين نوع هپاتيت در هند، پاكستان، روسيه، چين، آفريقاي مركزي و شمالي، پرو و مكزيكو ديده مي شود كه بيشتر موارد آن بعلت آلودگي منابع آب با مدفوع آلوده است.
- شيوع بيشتر در سنين جواني است و موارد ثانويه در فاميل ناشايع است كه بطور كلي خودبخود محدود شونده است.
- هيچ موردي از شيوع اين عامل در آمريكا و اروپاي غربي گزارش نشده است مگر در مسافراني كه از كشورهاي اندميك اين بيماري آمده باشند كه موارد اسپوراديك را تشكيل داده اند.
- از نظر باليني، مشخصاً بيماري حاد و خود بخود محدود شونده اي است و زردي طولاني مدت مي تواند ديده شود ولي مشابه هپاتيت A، اين عامل نيز منجر به هپاتيت مزمن و يا شرايط كرير نمي شود.
- عامل در محيط ناپايدارتر از عامل A است.
- از نظر درماني مشابه ساير عوامل ويرال هپاتيت است.
- از نظر پروفيلاكسي بايد بيمار از نظر روده اي ايزوله شود و بهداشت فردي را كاملاً رعايت كند و حمام جداگانه داشته باشد.
- عامل شايعترين علت هپاتيت حاد در بالغين، در هند، آسيا و آفريقاست.
- بعد از بهبودي از فاز حاد بيماري، هيچ سكل طولاني مدتي ديده نمي شود و حالت كرير هم ندارد.
- انتقال عامل از راه جفت ثابت نشده است گرچه ممكن است عفونت دوره نوزادي مشابه آنچه در هپاتيت A ديده مي شود وجود داشته باشد.
- متأسفانه روش روتين آزمايشگاهي براي عامل در دسترس نيست.
- از نظر مايع درماني در موارد حاد لازم دارد و بهترين راه پيشگيري از اين عفونت، اجتناب از تماس با مدفوع آلوده و دوري از مسافرت به مناطق اپيدميك است.
- عامل درجنين سبب تراتوژني نمي شود لذا در زنان حامله بايد آنان را بستري نمود و رژيم با كربوهيدرات زياد تجويز كرد و اطمينان داد كه مشكلي در جنين وي پيش نخواهد آمد.
كلمات كليدي: