پيگيري كودكان مبتلا به هپاتيت مزمن B در شهرستان بابل از سال 1368 تا سال 1383

نويسنده: شيما سليماني اميري
استاد راهنما: محمدرضا حسنجاني روشن
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1384/06/01
مدرك: دكترا پزشكي
دانشگاه: آزاد اسلامي واحد تهران پزشكي، ،
چكيده: يكي از مهمترين راههاي انتقال ويروس هپاتيت B از مادران آلوده بدون علامت به كودك است كه اين انتقال در زمان تولد يا اندكي بعد از آن رخ مي دهد. اين كودكان در ريسك ابتلا به بيماري مزمن كبدي، سيروز و سرطان كبدي قرار دارند. اين مطالعه به منظور پيگيري كودكان آلوده به ويروس هپاتيت B در بابل انجام شد.
مواد و روش بررسي: اين مطالعه به روش رتروسپكتيو (گذشته نگر) و براساس داده هاي موجود در پرونده بيماران مبتلا به ويروس هپاتيت B در دپارتمان عفوني دانشگاه علوم پزشكي بابل انجام شد. HBSAg، HBeAg، ?FP و تغيير وضعيت بيماران به سمت هپاتيت مزمن فعال در طول زمان ثبت گرديد.
داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS تجزيه و تحليل آماري شد و ميزان منفي شدن سالانه HBSAg و HBeAg و پيشرفت به سمت هپاتيت مزمن فعال و سرطان كبدي تعيين گرديد.
نتايج: در اين مطالعه 80 بيمار (45 پسر و 35 دختر) با ميانگين سني 5.1±9.2سال مورد بررسي قرار گرفتند. ميانگين سني دخترها نسبت به ميانگين سني پسرها كمتر بود. (034/0=P) ميانگين مدت زمان پيگيري در بيماران 3.9 ± 6.3سال بوده است. 65 نفر در بدو ورود به مطالعه +HBeAg و 15 نفر +Anti-HBe بوده اند. بعد از پيگيري انجام شده در اين بيماران، 44 نفر (55%) هيچ تغييري را نشان ندادند و 3 نفر (3.8%) HBSAg منفي شد و در 21 نفر (26.3%) HBeAg منفي شد و پيشرفت به سمت هپاتيت مزمن فعال در 12 نفر (15%) ديده شد و در هيچكدام از اين موارد پيشرفت به سمت سرطان كبدي وجود نداشت.
نتيجه گيري: نتايج اين بررسي نشان مي دهد كه ميزان منفي شدن سالانه HBSAg 0.63% و ميزان منفي شدن ساليانه HBeAg 4.38% مي باشد و نيز ميزان پيشرفت سالانه به سمت هپاتيت مزمن فعال 5/2% بوده است. بنابراين با پيگيري بيماران مي توان از نتايج تغيير وضعيت در اين گروه پرخطر آگاهي يافت.
كلمات كليدي: