بررسي فراواني هپاتيت در بيماران سرخكي بستري در بخش عفوني بيمارستان بعثت در سالهاي 1383-1380

نويسنده: كيوان خسروي فرد
استاد راهنما: حسن نوبري
استاد مشاور: سيد جواد حسيني
تاريخ دفاع:
مدرك: دكترا پزشكي عمومي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي ارتش جمهوري اسلامي ایران، پزشكي،
چكيده: سابقه و هدف: بيماري سرخك يك بيماري تنفسي به شدت مسري، حاد مي باشد كه داراي عوارض متعددي مي باشد. از جمله عوارض شناخته شده آن عوارض گوارشي مي باشد. كه هپاتيت را نيز شامل مي شود. هدف اين مطالعه تعيين فراواني اين عارضه در بيماران مبتلا به سرخك مي باشد.
مواد و روشها: در اين تحقيق كه به صورت توصيفي و مطالعه داده هاي موجود (Existing data study) انجام شده است. پرونده 250 نفر از بيماران مبتلا به سرخك از سال 1380-1383 در بيمارستان بعثت مورد بررسي قرار گرفت. از آن جهت كه آنزيمهاي كبدي معمولا در بيماراني درخواست مي شود كه حال عمومي خوبي ندارند. از اين تعداد بيمار در 204 پرونده آنزيمهاي كبدي درخواست شده بود.
يافته ها: از 204 نفر افراد مبتلا به سرخك 57 نفر (27.9%) مبتلا به هپاتيت ناشي از آن بودند. از اين تعداد 54 نفر (94.7%) مذكر و 3 نفر (5.26%) مونث بودند. از بيماران مبتلا به هپاتيت ناشي از سرخك 42 نفر (73.7%) دچار سرخك شديد بودند. در ميان بيماران مبتلا به هپاتيت سرخكي 12 نفر (41.4%) پيوري داشتند. ESR در 18 بيمار (60%) مبتلا به هپاتيت سرخكي افزايش يافته بود.
نتيجه گيري و توصيه ها: با توجه به فراواني بيشتر هپاتيت در بيماراني كه سرخك شديد گرفته اند كنترل سريع عفونتهاي ثانويه و بعد از اثبات تشخيص سرخك ايمونيزاسيون فعال و غير فعال، در موارد شديد بيماري انجام آزمايشات كامل ادراري، آنزيمهاي كبدي و معاينات كامل روزانه پيشنهاد مي شود.
كلمات كليدي: زردي، سرخك، هپاتيت، آنزيمهاي كبدي