مروري بر ضايعات نئوپلاستيك كولون در چهار مركز طي يكسال

نويسنده: محمد هادي پناهيان پور
استاد راهنما: بيژن روستا
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1370/01/01
مدرك: دكتراي تخصصي پاتولوژي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي،
چكيده: هدف اين تحقيق بررسي شيوع نئوپلاسمهاي كولون با تاكيد بر پاتولوژي ضايعات و انتشار آن در دو جنس و دهه هاي سني مختلف و محل آناتوميك ضايعه مي باشد. اين مطالعه به روش گذشته نگر انجام و اطلاعات 247 بيمار مبتلا به نئوپلاسمهاي كولون طي سال 1371 از دفاتر و بايگاني چهار مركز پاتولوژي (بيمارستانهاي شهداء، طالقاني، لقمان و آزمايشگاه پاتوبيولوژي آرمين) جمع آوري شد. متغيرهاي مورد نظر شامل: سن، جنس، محل آناتوميك ضايعه، تشخيص پاتولوژي و تمايز آن بود كه بطور خلاصه نتايج زير حاصل شد: از اين عده 63% (156 نفر) مرد و 37% (91 نفر) زن به نسبت 7/1 به1 بودند. 60% (148 نفر) از كل بيماران به آدنوكارسينوم، 3% (8 نفر) سرطانهاي ديگر كه نيمي لنفوم و بقيه به ليوميوسا رگوم و ملانوم و S.C.C مبتلا بودند. 37% (91 نفر) باقيمانده را عمدتا پوليپهاي غيرنئوپلاستيك (26% يا 64 نفر) و نئوپلاستيك (11% يا 27 نفر) تشكيل ميدادند. در ميان پوليپهاي نئوپلاستيك و غير نئوپلاستيك شايعترين آنها به ترتيب آدنوم توبولار (50% يا 14 نفر) و پوليپ جوونا يل (5/62% يا 40 نفر) بودند. شيوع آدنوكارسينوم و پوليپها در مردان بيش از زنان و همان نسبت كلي 70/1 به 1 را داشت. بروز آدنوكارسينوم در مرد و زن از دهه دوم زندگي است و اوج سني شيوع آن در مردان، 50 تا 70 سالگي است. و در زنان تقريبا به يك نسبت در دهه هاي مختلف عمر توزيع شده. اوج سني پوليپها در دهه اول زندگي عمدتا ناشي از شيوع پوليپ جوونايل در اين سنين مي باشد و در باقي عمر تقريبا به يك نسبت در زن و مرد يافت مي شود. ركتوم و ركتوسيگموئيد به ترتيب شايعترين محل گرفتاري كولون در آدنوكار سينوم مي باشند.
كلمات كليدي: