بررسي كيفيت پساب نيروگاه حرارتي تبريز و ارائه راه حل مناسب جهت رفع مشكلات موجود

نويسنده: احمد اصل هاشمي
استاد راهنما: عليرضا مصداقي نيا
استاد مشاور: منصور غياث الدين، امير حسين محوي
تاريخ دفاع: 1374/11/29
مدرك: كارشناسي ارشد مهندسي بهداشت محيط
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي تهران، دانشكده بهداشت، مهندسي بهداشت محيط
چكيده: اين تحقيقات كاربردي درباره كيفيت پساب نيروگاه حرارتي تبريز مي باشد كه بخشي از پروژه ملي كه بوسيله متن در حال انجام است. در اين بررسي هدف اصلي آناليز كيفيت پساب و كاهش آلاينده هاي آن است. در اين بررسي كيفيت پساب نيروگاه حرارتي تبريز از زمستان 1373 بمدت يكسال آناليز گرديده و نمونه برداري از قسمت هاي مختلف نيروگاه از جمله آب خام ورودي، بلودان بويلر، برج خنك كن، كلاريفايرها، روغن و تانك هاي زمين سوخت، واحدهاي تبادل يوني، اسمزمعكوس، پساب نهايي و پساب آلوده به روغن انجام گرفت. تعداد نمونه هاي برداشت شده در اين پروژه شامل 3 سري از محل تخليه پساب خروجي واحدها مي باشد. پارامترهاي مورد سنجش شامل درجه حرارت، پي اچ، قليائيت، كلريد، مواد معلق، مواد قابل ته نشيني، كل مواد معلق، COD، مواد معلق فرار، كل مواد محلول، سولفات، نيترات، آمونياك، آهن، مس، روي، نيكل، آلومينيوم، سختي كل، سختي كلسيم، هدايت الكتريكي، روغن، گرين، دترجنت، كرم و سديم مي باشد.
نتايج نشان مي دهد كه در بين اين پارامترها در پساب خروجي غلظت كلرايد با 4/1404 و سولفات 631، مواد قابل ته نشيني 14 و دترجنت با 2 ميلي گرم در ليتر و گاهي اوقات PH زير استاندارد بترتيب 60، 400، صفر، 5/1 ميلي گرم در ليتر و 5/8 -5/6 مي باشد. مكانيسم هاي لازم براي حذف غلظت كلرايد و سولفات استفاده از تبادل يوني و اسمزمعكوس و براي كاهش غلظت مواد قابل ته نشيني، استفاده از تانك هاي مفيد مي باشد. همچنين براي كاهش دترجنت استفاده از آلكين سولفانات هاي خطي و AOS بجاي ABS و براي تنظيم PH از حوضچه هاي تنظيم اتوماتيك براي جلوگيري از نوسانات در پساب نهائي پيشنهاد مي گردد. يكي از مهمترين نقطه كه در اين مقاله ذكر گرديده است مقدار آب مصرفي در نيروگاه تبريز به مقدار 2400-2200 متر مكعب در ساعت در فصل تابستان و 1800 متر مكعب در ساعت در فصل زمستان مي باشد و اندازه گيري ها نشان مي دهد كه واحدهاي برج خنك كن به ميزان 1600 متر مكعب در ساعت تبخير و ميزان فاضلاب خروجي 95 مترمكعب در ساعت مي باشد و ميزان پساب خروجي از كلاريفاير، فيلترهاي شني و اسمزمعكوس و فاضلاب بهداشتي، بي ملح سازي و پساب نهايي بترتيب 250، 40، 120، 30 و 1800 متر مكعب در روز مي باشد.
بنابراين براي رفع مشكلات زيست محيطي از طرف نيروگاه، احداث تصفيه خانه مركزي با مديريت صحيح در بهره برداري و نگهداري از تأسيسات را ايجاب مي نمايد.
كلمات كليدي: