تومورهاي بيني و سينوسهاي اطراف آن

نويسنده: فيروزه مقصودي
استاد راهنما: رضا سلطاني نسب
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1353/01/01
مدرك: دكترا
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي،
چكيده: كلمه تومر برجستگي و برآمدگي تفسير گرديده است. مشخصات آبسه ها از زمان بقراط با چهار كلمه تومور، شالور، دولور، روبر بيان ميشده است، ولي امروزه تومر معني خاصي پيدا كرده است بيشتر به برجستگي هائي گفته مي شود كه بطور غيرطبيعي و بدون وجود التهاب و عوامل التهابي در قسمتي از بدن بوجود مي آيند. با اينحال تا امروز تعريف چندان جامع و قابل قبولي در مورد تومرها داده نشده است. بيشتر تعريف ها شرح و توصيف تومرها ميباشد تا تعريف آنها. عدم وجود تعريف جامع از اين روست كه هنوز بدرستي اتيولوژي تومرها معلوم نگرديده است. پاول وايت تومر را بشرح زير تعريف ميكند: تومر حقيقي از توده اي از سلولها انساج و اورگانهائي شبيه آنهائيكه بطورطبيعي وجود دارند تشكيل شده است، با اين تفاوت كه بطور آتيپيك قرار گرفته است و بخرج موجود زنده رشد مي كند بدون اينكه نفعي به ميزبان خود برساند. اين تعريف تقريباً جامعي ميباشد. رشد بخرج ميزبان بي فايده بودن و از بين بردن سلولها و انساج اطراف. گاهي اين تومرها بحدي آتيپيك هستند كه اگر محل برداشتن آنها معلوم نباشد بسختي مي توان گفت كه نسج اصلي كه تومر از آن بوجود آمده است چه نوع نسجي بوده است عده اي از تومرها امكان دارد چنان شبيه نسج اوليه باشند كه تشخيص آنها از نسج طبيعي مشكل باشد. در بعضي موارد تومر به معني برجستگي وجود ندارد و فقط اختلال در رشد و نمو سلولهاست. از اين رو امروزه بجاي كلمه تومور كلمه Neoplasm يا نئوپلاسم را بكار مي برند. لذا بهتر است از تعريف Willisكه جامع تر از تعريف Powell white ميباشد كمك بگيريم. يك تومر عبارتست از توده اي غيرطبيعي از انساج كه رشد آن زيادتر از انساج طبيعي بوده و نسبتي با نسج طبيعي ندارد و حتي بعد از قطع ماده تحريك كننده باز هم به رشد خود بهمان صورت ادامه ميدهد. اين مسأله نشان ميدهد كه سلولهاي تومرال در بيشتر موارد بدون هيچ كنترلي بزرگ شده و رشد ميكنند و مثمرثمري براي ميزبان خود نيستند. در اين نوشته تومرهاي بيني و سينوسهاي اطراف بيني با توجه به تعريف بالا بررسي قرار خواهد گرفت و در آخر چند مورد تومورهائي كه در عرض سالهاي 1352 و 1353 در بيمارستانهاي دانشگاه ملي ايران ديده شده است شرح داده خواهد شد. امروزه مرگ و مير در اثر تومرهاي بدخيم يكي از عوامل مهم مرگ و مير مخصوصاً در جواع متمدن مي باشد. با اينكه در بيني و سينوسهاي اطراف آن تومر كمتر از قسمتهاي ديگر بدن ديده مي شود. با اينحال تومورهاي بدخيم اين ناحيه نيز مي توانند نقشي در اين مرگ و مير داشته باشند. طبق آماري كه در سال 1965 ميلادي در انگلستان منتشر شده است تومرهاي بيني و سينوسهاي اطراف تقريبا 3/0 درصد كل تومرهاي بدن را تشكيل مي دهند. در صورتيكه تقريبا در آمار مختلفه 1% تومرهاي بدن را تومرهاي بيني و سينوسهاي اطراف آن تشكيل مي دهند. آماري دقيق در كشور ما موجود نيست كه نسبت تومرهاي بيني و سينوسهاي اطراف آنها را نسبت به تومرهاي بدن و يا نسبت تومرهاي بدن را بهم ديگر نشان بدهد. بيشتر تومرهاي بيني و سينوسهاي اطراف اول در بيني و بعد در سينوسهاي ماگزيلر ايجاد مي شود و تقريبا در كلينيك هاي اروپائي از هر 1200 بيمار تازه اي كه به كلينيك گوش و حلق و بيني مراجعه مي كند ممكنست يك تومربيني با آنتروم وجود داشته باشد.
كلمات كليدي: