بررسي تغييرات راديوگرافيك بعد از عمل سرطان مري در مركز پزشكي لقمان حكيم در هفت سال گذشته

نويسنده: طناز صانعي
استاد راهنما: مختوم شهنازي
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1377/01/01
مدرك: دكترا پزشكي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي،
چكيده: چكيده : هدف بررسي تغييرات راديوگرافيك بعد از عمل سرطان مري در بيمارستان لقمان حكيم در طي هفت سال گذشته بود. روش بررسي بصورت آماري توصيفي بود. تعداد موارد بررسي شده 102 پرونده در بيماران با سرطان مري شناخته شده موجود در بايگاني بيمارستان لقمان بود كه در مورد آنها متغيرهاي سن، جنس، شكايت اصلي هنگام مراجعه، بافت شناسي تومور، محل تومور، وجود متاستاز دور دست، روشهاي جراحي و تغييرات راديوگرافيك بعد از اعمال جراحي در نظر گرفته شد. طبق بررسي انجام شده 51 مورد از 102 مورد بيمار با سرطان مري تحت عمل جراحي اختصاصي جهت سرطان مري قرار گرفته بودند كه بيشترين اعمال جراحي در سنين 70-50 سال (42مورد) و كمترين تعداد عمل جراحي در افراد با سن بيش از 70 سال (3 مورد )انجام شده بود.هر دو نوع اعمال جراحي علاج قطعي و تسكين بخش در بيماران با سن بيش از 70 سال انجام شده بود. 27 مورد از اعمال جراحي روي جنس مذكر و 24 مورد رو ي جنس مونث بود. 24 مورد روي3/1 ديستال مري و 27 مورد روي3/1 مياني انجام شده بود و هيچ مورد عمل جراحي روي 3/1 ابتدائي مري نداشتيم. بيشترين نوع سلولي سرطان مري كارسينوم سلول سنگفرشي بود. تغييرات راديوگرافيك بعد از عمل جراحي شامل 06/25% از تمام موارد جراحي شده بود كه به ترتيب شامل: نشت از محل آناستوموز (4مورد)، تنگي (3مورد)، بيرون زدگي كيسه مانند در اثر چسبندگي مجاورتي (3مورد) و عود مجدد تومور (2مورد) و نشت از محل بخيه (1مورد) و نشت از محل فيستول قاعده گردن (1مورد) بودند. مطالعات تصويربرداري بعد از عمل جراحي سرطان مري شامل مطالعه با گاستروگرافين و بلع باريوم بودند. سي تي اسكن جهت بررسي متاستازهاي دوردست بكار رفته بود. نتايج حاصله به قرار زير است:
- سن و جنس بر نوع عوارض بعد از عمل سرطان مري تأثير معني داري ندارد.
- نوع بافت شناسي و محل تومور عوامل موثري در تعيين نوع عوارض بعد از عمل جراحي سرطان مري نبودند.
- مطالعات راديوگرافيك بعد از عمل جراحي (گاستروگرافين و باريوم) بدليل قابليت آشكارسازي تمامي عوارض ذكر شده در فوق بعد از عمل جراحي سرطان مري ضروري مي باشند.
كلمات كليدي: