بررسي ميزان آگاهي و نگرش دندانپزشكان شاغل در مطب هاي شهر بابل نسبت به عفونت AIDS/HIV در سال 1385

نويسنده: واحد پرژام
استاد راهنما: سورينا صهبا
استاد مشاور: زيبا ملكي
تاريخ دفاع: 1386/01/01
مدرك: دكترا دندانپزشكي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، داندانپزشكي،
چكيده: سابقه: امروزه عفونت HIV خطري است كه همگان را تهديد مي كند. با اينكه احتمال انتقال عفونت HIV از طريق اعمال دندانپزشكي بسيار پائين است (3/0%)، جامعه دندانپزشكي بخاطر امكان انتقال عفونت HIV از طريق خون و ايجاد عفونت متقاطع، خود را با خطر قابل توجهي مواجه مي دانند و اين موضوع مي تواند يكي از علل اجتناب دندانپزشكان از درمان بيماران +HIV باشد.
هدف: هدف از انجام اين تحقيق تعيين ميزان آگاهي و نگرش دندانپزشكان شاغل در مطبهاي شهر بابل نسبت به عفونت AIDS/HIV بود.
مواد و روشها: در اين تحقيق (توصيفي- مقعطي) 100 دندانپزشك را مورد بررسي قرار داديم (14 متخصص، 86 عمومي). پرسشنامه از سه بخش تشكيل مي شد: 1- اطلاعات زمينه اي، 2- نگرش (11 سؤال بلي- خير) و 3- آگاهي (18 سؤال چهار گزينه اي). پايايي و روايي پرسشنامه در چند مطالعه قبلي ارزيابي شده بود.
يافته ها: نمره ميانگين دندانپزشكان (پاسخ درست به سؤالات آگاهي) 7/2±3/6 بود (ميانه: 6، محدوده: 13-1) اين نمره به دانشگاه محل تحصيل افراد (دندانپزشكاني كه در خارج از كشور تحصيل كرده اند، پايين تر) و درك شخصي از آگاهي درباره عفونت AIDS/HIV (بصورت مثبت) بستگي داشت. نگرش، منفي و نشان دهنده اجتناب آنها از اين بيماران بود.
نتيجه گيري: آگاهي كلي دندانپزشكان نسبت به عفونت AIDS/HIV به صورت قابل ملاحظه اي ضعيف بود. ايجاد دوره هاي بازآموزي و تاكيد بيشتر به مطالب مرتبط در دوره دانشجويي و همچنين پس از آن، براي رفع اين نقيصه توصيه مي شود.
كلمات كليدي: