بررسي رابطه سرطان كولوركتال با سطح سرمي CEA و پرولاكتين در بيمارستان شهدا تجريش در سالهاي 1377-1376

نويسنده: زهره اجتهد
استاد راهنما: سيد رضا موسوي
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1373/01/01
مدرك: دكتراي تخصصي جراحي عمومي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي،
چكيده: با توجه به شايع بودن سرطان كولوركتال و اينكه در بين زمان دومين و در بين مردان سومين عامل مرگ و مير ناشي از بدخيمي هاست، تعيين پيش آگهي و احتمال عود قبل و بعد از عمل جراحي حائز اهميت است كه در اين مورد نقش CEA ثابت شده است. ماركر ديگري كه مورد توجه است سطح پرولاكتين سرمي مي باشد كه ادعا شده نسبت به CEA از حساسيت بيشتري در تعيين پيش آگهي قبل از عمل و احتمال عود بعد از عمل جراحي برخوردار است بطوريكه حتي پرولاكتين زودتر از CEA و قبل از يافتن هر گونه علامتي از عود افزايش مي يابد.
در اين مطالعه 20 بيمار مبتلا به كنسر كولوركتال (آدنوكارسينوم) و 10 نفر بعنوان گروه شاهد مورد مطالعه قرار گرفته و قبل از عمل جراحي سطح سرمي پرولاكتين و CEA تعيين شده است. ميزان پرولاكتين در گروه متبلا به كنسر كولوركتال از 3 تا 147 متغير بوده و ميزان ميانگين آن 29 نانوگرام در دسي ليتر بوده است. پرو لاكتين در 70% بيماران و 30% گروه شاهد بالا بوده كه از نظر آماري بالا بودن پرولاكتين دو گروه مبتلا معني دار است (P<0.01)
لذا اندازه گيري پرولاكتين در افراد مبتلا به كنسر كولوركتال داراي ارزش است. در ضمن ميزان پرولاكتين و CEA قبل از عمل جراحي در گروه مبتلا به كنسركولوركتال با هم مقايسه شده كه پرولاكتين در 70% و CEA در 65% موارد بالا بوده كه از نظر آماري قابل اهميت نمي باشد. ولي نكته قابل توجه آن است كه پرولاكتين در 100% بيماراني كه در دوك D قرار داشته اند بالا بوده كه اين ميزان براي CEA 72% بوده است . با توجه به اين مطالعه اندازه گيري پرولاكتين در بيماران كنسر كولوركتال با ارزش است . ليكن تفاوت فاحشي بين CEA و پرولاكتين قبل از عمل جراحي وجود نداشته، بجز در دوك D. ليكن براي ارزيابي اهميت ايندو در پي گيري بيماران پيشنهاد مي شود سطح پرولاكتين و CEA قبل از عمل و بعد از عمل مقايسه شود.
كلمات كليدي: