بررسي تومورهاي ناحيه اتصال مري به معده طي سالهاي 1370 الي 1374 در بيمارستان شهيد مدرس

نويسنده: مسعود صدقي
استاد راهنما: حسن نصيري
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1376/01/01
مدرك: دكترا پزشكي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي،
چكيده: كانسر مري در برخي از مناطق ايران بخصوص در دشت تركمن شيوع بالايي دارد. از عوامل مستعد كننده آن مي توان از سندرم پلامروينسون، آشالازي، تيلوزيس، مواد سوزاننده، سيگار، الكل و بالاخره مري بارت نام برد. اكثر كارسينوم هاي مري از نوع اسكواموس سل مي باشند ولي امروزه، آدنوكارسينوم مري نيز شيوع زيادي پيدا كرده است . (تا 40%) تومورهاي ناحيه EGj (ناحيه اتصال مري به معده) مي توانند كارديا را درگير كنند يا درگير نكنند. تومورهاي اين ناحيه، اكثرا از نوع آدنوكار سينوم مي باشد و از لحاظ علايم باليني مشابه تومورهاي قسمت فوقاني مري مي باشند.
اين بررسي شامل يك مطالعه توصيفي بر روي پرونده هاي بيماران داراي كانسر مري است كه طي سالهاي 1370 الي 1374 در بيمارستان شهيد مدرس مورد تشخيص و جراحي قرار گرفته اند.
در بين بيماران، 20 مورد تومور EGj بوسيله آندوسكوپي و بيوپسي تشخيص داده شد.
هدف از اين مطالعه، بررسي خصوصيات باليني و هيستولوژيك، شيوع سني و شيوع جنسي تومورهاي EGj در اين بيماران مي باشد.
اين تحقيق بر توجه به علائم و تظاهرات باليني زودرس تاكيد دارد و همچنين بر تشخيص سريعتر بيماران از جهت درمان موثرتر تاكيد مي كند، چرا كه تشخيص دير هنگام بيماري، اثرات سوء و بار اقتصادي و اجتماعي شديدي برجاي خواهد گذاشت.
كلمات كليدي: