بررسي شيوع انواع تومورهاي مري در سالهاي 1373-1371 در مركز آموزشي درماني امام حسين (ع)

نويسنده: رضا احمدي دانش
استاد راهنما: بيژن روستا
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1375/01/01
مدرك: دكترا
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي،
چكيده: تومورهاي مري به 2 دسته خوش خيم و بدخيم تقسيم مي شوند. تومورهاي خوش خيم درصد كمي از كل تومورهاي مري را تشكيل مي دهند. SCC شايعترين تومور بدخيم مري مي باشد و نزديك به 80 تا 85% تومورهاي بدخيم مري را شامل مي شود. حدود 5 تا 10 درصد آدنوكارسينوما و با همين درصد كارسينوماي تمايز نيافته هستند. شيوع SCC در جهان بسيار متنوع است و در سه ناحيه جهان يعني شمال شرقي ايران، جنوب آفريقا و چين شمالي ميزان شيوع 10 تا 25 برابر ايالات متحده است. با توجه به شيوع بالاي سرطان مري در ايران بررسي سرطان مري از نظر تعداد موارد، سن، جنس بيماران و نوع تومور در بخش پاتولوژي بيمارستان امام حسين دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي انجام گرفت و با مراجعه با گزارشهاي موجود در بخش پاتولوژي اين بيمارستان طي سالهاي 73-1371، از كل 8723 پرونده پزشكي بررسي شده، 116 مورد تومور مري يافت گرديد كه 103 مورد تومور بدخيم، 2 مورد تومور خوش خيم و 11 بيمار ضايعات پيش سرطاني داشتند.
از 103 تومور بدخيم، 62 مورد SCC داشتند (5/53%)، 40 مورد آدنوكارسينوما (5/34%) و يك بيمار هم ليوميوساركوما داشت (8/0%).
2 بيمار هم ليوميوما داشتند و در 11 بيمار ديسپلازي، آتي پي و هيپرپلازي ديده شد. جوانترين بيمار 20 ساله بود و مسن ترين آنها 85 سال داشت.
ميانگين سني آنها 60 سال بود. از بين 116 بيمار 42 نفر زن (2/36%) و 74 نفر مرد بودند (8/63%).
از 105 تومور مري تعداد 7 مورد در ثلث فوقاني مري بود (8%)، 14 مورد در ثلث مياني مري (16%)، 34 مورد در ثلث تحتاني مري (40%) و 31 مورد نيز در ناحيه كارديا بوده است. (36%).
كلمات كليدي: