مقايسه انواع اعمال جراحي كانسر مري در عرض 5 سال در بيمارستان شهداء تجريش (از ابتداي 1369 تا پايان 1373)

نويسنده: سيد جواد ميرحسني مقدم
استاد راهنما: سيد رضا موسوي
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1374/01/01
مدرك: دكترا
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، پزشكي،
چكيده: در اين مطالعه توصيفي، 82 بيمار مبتلا به سرطان مري كه در فاصله سالهاي 1369 تا پايان 1373 به بيمارستان شهداء تجريش مراجعه كرده بودند بررسي شدند كه شامل 45 مرد و 37 زن بودند بيشترين ميزان شيوع سني آنها بين 40 تا 60 سال بود.
بيشترين علت مراجعه ديسفاژي و به دنبال آن كاهش وزن و ... بود. در 28 بيمار محل تومور يك سوم مياني مري و در 54 بيمار محل تومور در يك سوم تحتاني مري بود.
از اين 82 بيمار، 30 نفر به روش Ivor- Lewis، 14 نفر به روش Mckeown و 12 نفر به روش oringer جراحي شدند. در 18 نفر تومور غير قابل برداشت تشخيص داده شد كه در 8 نفر از آنها گاستروستومي انجام شد. در 8 بيمار باقيمانده اعمال جراحي ديگري نظير Akyama و colon interpostion انجام شد.
در بين 56 بيماري كه تحت 3 عمل جراحي اول قرار گرفتند. 10 مورد مرگ بعد از جراحي داشتيم كه 5 مورد به دنبال Ivor-Lewos (16.6%)، 4 مورد به دنبال( Mckeown (28.5%و يك مورد به دنبال( oringer (8.3%بود. از نظر شيوع عوارض در اين سه گروه، شايعترين عارضه زودرس به دنبال جراحي پلورال افيوژن (16%) و شايعترين عارضه ديررس تنگي محل آناستوموز (8/17%) بود. ليك آناستوموز بين 56 آناستوموز انجام شده در 4 مورد (15/7%) روي داده كه 2 مورد به دنبال Ivor-Lewis، يك مورد به دنبال Mc keown و يك مورد به دنبال oringer بود. ساير عوارض به ترتيب شيوع عبارت بود از : پنوموني (7/10%)، عفونت محل زخم جراحي (9/8%)، آمپيم (1/7%) عوارض قلبي (5/3%) و( ARDS (1.7%.
حداكثر شيوع عوارض بعد از Ivor-Lewis بود. اكثر بيماران در عرض 10 روز بعد از جراحي از بيمارستان مرخص شدند كه كمترين مدت بستري بعد از جراحي مربوط به oringer بود.
كلمات كليدي: