مقايسه كارايي مواد منعقد كننده مختلف در بهبود آبگيري لجن فاضلاب شهري

نويسنده: سيدمحمد موسوي
استاد راهنما: ايوب تركيان، حسين موحديان عطار
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1375/07/01
مدرك: كارشناسي ارشد مهندسي بهداشت محيط
دانشگاه: دانشكده علوم پزشكي اصفهان، دانشكده بهداشت، بهداشت محيط
چكيده: چكيده: اين تحقيق به منظور مقايسه مواد منعقد كننده توليد داخل كشور شامل كلرورفريك، سولفات آهن، سولفات آلومينيوم، آهك، كمك منعقد كننده پودر زغال سنگ با نوع خارجي (پريستول BC 650) و روش فيزيكي باز- گرما- اسيد در حالت دهي لجن فاضلاب شهري به صورت واحد نمونه در تصفيه خانه فاضلاب جنوب اصفهان انجام شده است. به منظور تعيين حالت دهي بهينه لجن هاي اوليه، ثانويه و هضم شده آزمايشهاي مقاومت مخصوص لجن براي صاف شدن، حجم لجن ته نشين شده و شمارش تعداد كليفرم كل انجام گرديد. نتايج اين تحقيق نشان مي دهد كه كلرورفريك و سولفات آهن با مقادير بهينه باعث كاهش مقاومت مخصوص (M/kg 8-12 x 1012) و كاهش حجم لجن (15-3 درصد) مي شوند ولي كاربرد آنها به همراه آهك علاوه بر كاهش بيشتر حجم لجن (35-15 درصد) و كاهش مقاومت مخصوص به حد بهينه (M/kg2-6 x 1012)، كارايي يكساني با پريستول نوع خارجي در حالت دهي لجن دارند. سولفات آلومينيوم نيز مقاومت مخصوص را براي لجن هاي فعال و هضم شده به M/kg 3-4 x 1012 كاهش داده و كارايي يكساني با پريستول دارد ولي حجم لجن را به خاطر تشكيل لخته هاي كوچك كمتر از پريستول كاهش مي دهد (20-10) حالت دهي لجن با آهك، مقاومت مخصوص را به حد بهينه براي آبگيري كاهش نمي دهد ولي حجم لجن را 10 تا 25 درصد كاهش داده است. پودر زغال سنگ نيز نمي تواند در حالت دهي لجن كارايي مفيدي داشته باشد. حالت دهي فيزيكي با روش باز- گرما- اسيد نشان مي دهد كه علاوه بر كاهش مقاومت مخصوص (M/kg 4-5 x 1012)، حجم لجن به ميزان 80-35 درصد براي هر سه لجن كاهش يافته است، در حالي كه حالت دهي لجن با پريستول حجم لجن را 20 تا 70 درصد كاهش داده است. نتايج شمارش تعداد كليفرم لجن حالت دهي شده بيانگر كاهش تعداد كليفرم در حد 80 تا 90 درصد براي حالت دهي لجن با كلرورفيك و سولفات آهن به همراه آهك و آهك به تنهايي است. روش باز- گرما- اسيد نيز كليفرم كل را بيش از 99 درصد كاهش داده است، در حالي كه حالت دهي لجن با پريستول كليفرم را 10 تا 30 درصد كاهش داده است.
كلمات كليدي: