ايدز و تحقيقات نوين

نويسنده: سيد احمدرضا فاطمي
استاد راهنما: سورينا صهبا
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1375/01/01
مدرك: دكتري
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، دندانپزشكي،
چكيده: مقدمه: زمانيكه جامعه پزشكي از كنترل يا ريشه كن كردن بسياري از بيماريهاي عفوني به خود مي باليد و همه جا سخن از "بهداشت براي همه تا سال 2000 "مي رفت، ناگهان در سال 1981 جهان با بيماري مرگبار و خانمانسوزي بنام ايدز مواجه شد. وقتي براي اولين بار مواردي از بيماري در بين همجنس بازان ايالات متحده آمريكا مشاهده شد، پيشنهاد گرديد كه نام نقص ايمني مربوط به همجنس بازان (Gay-Related Immunededficiency) به اين بيماران داده شود و وسايل ارتباط جمعي با سروصداي زيادي جهانيان را از ظهور يك بيماري مرگبار در بين گروه همجنس بازان آگاه نمودند. با شناخت ساير راههاي انتقال بيماري از جمله روابط جنسي و انتقال خون نام سندرم نقص ايمني اكتسابي (AIDS) براي آن انتخاب گرديد. تحقيقات مربوط به ايدز از چنان وسعت و سرعت شگفت آوري برخوردار بوده است كه در مورد هيچ بيماري ديگري چنين بسيج علمي جهاني صورت نگرفته است. از اينرو از همان ابتدا مسائل علمي مربوط به آن نيز (همانند ساير مسائل اجتماعي و فرهنگي آن) بسيار جنجال برانگيز بوده است. بعنوان مثال براي تعيين كاشف و نامگذاري ويروس، قضاوت به دادگاههاي بين المللي كشيده شد. از طرف ديگر با وجود اين تحقيقات گسترده، هنوز هيچ واكسن يا درمان موثري براي اين بيماري شناخته نشده است. بنابراين اگر تاريخ تراژديهاي قرن بيستم نوشته شود، صفحات زيادي به ايدز اختصاص خواهد يافت. اين طاعون قرن اثرات مخرب زيادي بر افراد و جوامع بشري داشته و خواهد داشت. كمتر بيماري اين چنين سبب تضعيف بدن همراه لكه دار شدن موقعيت اجتماعي بيمار مي شود. در سالهاي اول تصور مي شد كه ايدز مخصوص كشورهاي غربي است ولي با انتشار سريع آن در دنيا و مشاهده همه گيري وسيع آن در آفريقا همزمان با اپيدمي هاي مشاهده شده در غرب، ثابت شد كه ايدز مرزي نداشته و هيچ كشور، نژاد، جنس و سني را در امان نخواهد گذاشت. به طوريكه تا بحال تقريبا تمامي كشورهاي جهان مواردي از ايدز را به سازمان بهداشت جهاني گزارش نموده اند. از اينرو گرچه در حال حاضر ايدز جزء مسائل حاد بهداشتي كشور ما نمي باشد ولي بايد بخاطر داشت كه 5 سال قبل نيز ايدز مسئله مهم بهداشتي هندوستان نبود. بنابراين نبايد تعداد موارد كم آلوده شده را ناچيز شمرد، بلكه بايد خطرات بالقوه آنرا هميشه در نظر داشت. بهرحال بايد دانست كه ايدز تنها يك مشكل بهداشتي نيست، بلكه يك مشكل اجتماعي- فرهنگي است و مهمترين مسئله در جلوگيري از شيوع بيشتر آن آموزش و آگاهي دادن به مردم به همراه تاكيد بر نقش مذهب و اخلاق در كنترل اين بيماري مي باشد. با توجه به مطالب مذكور بايد سياست" فردا دير است، امروز از ايدز پيشگيري كنيم" را مورد توجه خاص قرار دهيم. در اين پايان نامه سعي شده است در حد امكان نتايج جديدترين مطالعات انجام شده در مورد بيماري ايدز جمع آوري شود و به دانشجويان و دانش پژوهان ارجمند تقديم گردد.
كلمات كليدي: