جمع آوري ذرات آلاينده با روش نيروي گريز از مركز (سيكلون) و اطاقك رسوب دهي

نويسنده: منصور غياث الدين
استاد راهنما:
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1368/07/01
مدرك:
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي تهران، دانشكده بهداشت،
چكيده: رسوب دهنده هاي سيكلوني از جمله تجهيزات پاك سازي هوا هستند كه با نيروي گريز از مركزيكه در اثر گردش گاز ورودي توليد مي شود ذرات جامد يا مايع را از گاز حامل جدا مي نمايند. اين رسوب دهنده ها ممكن است بصورت يك واحد بزرگ و يا چند واحد كوچكتر كه بطور موازي يا سري كنار هم قرار مي گيرند بكار گرفته شوند. واحدهاي موازي حجم بيشتري از گاز را پالايش مي نمايند در حاليكه واحدهاي سري بازدهي بهتري را براي جداسازي ذرات دارا مي باشند. سيكلونها عمدتاً داراي دوكلاس عمده با ورودي مارپيچي و ورودي پره اي هستند تنها اختلاف اين دو كلاس همانطور كه از طبقه بندي پيداست در طرز ورود گاز براي ايجاد چرخش است. در سيلكون ساده كه در شكل ديده ميشود ورودي آن جانبي با مقطع راست گوش است كه بتدريج با يك زاويه 180 درجه به بدنه استوانه اي سيكلون متصل مي گردد. در نوع دوم (شكل 2) پره هائيكه بطور محور در اطراف لوله خروجي تعبيه شده اند به دوران گاز ورودي كمك مي نمايند. در هر دو نوع عملكرد به اينرسي ذرات بستگي دارد كه در موقع تغيير جهت گاز راستاي خود را حفظ نموده بسوي ديواره سيكلون روان مي شوند. بهمين علت اين دستگاهها را رسوب دهنده هاي اينرسي هم مي گويند. اولين سيكلون در سال 1886 طراحي شد و از آن تاكنون يكي از موفقترين وسيله جمع آوري ذرات بوده است.
ساختمان سيكلون: سيكلون داراي شش قسمت اصلي بشرح زير مي باشد: اول بدنه كه به شكل استوانه اي بوده و قطر آن از 10 ميلي متر (انواع آزمايشگاهي براي نمونه برداري ) تا 1200 ميلي متر و گاهي بيشتر متغير است. مناسبترين قطر براي اين قسمت از سيكلون بين 800 تا 1000 ميلي متر توصيه شده است. قسمت دوم مخروط ناقصي است كه در دنباله استوانه قرار مي گيرد. شيب مخروط طوري است كه ذرات از ديواره آن بسوي پايين بلغزند شيب مناسب 7 تا 8 درجه نسبت به بدنه اصلي مي باشد. سوم قسمت ورودي گاز است كه معمولاً با مقطع راست گوش بوده و به بدنه اصلي و در قسمت بالاي آن متصل مي گردد. چهارمين قسمت خروجي گاز پالايش شده است كه در محور و بالاي استوانه اصلي واقع شده است. در بعضي از انواع سيكلونها، خروجي ممكن است جانبي باشد. قسمت بعدي دهانه خروجي ذرات است كه در انتهاي مخروط قرار گرفته و طوري ذرات را به خارج هدايت ميكند كه هوا به داخل سيكلون نفوذ نمي نمايد و سرانجام سيستم انتقال ذرات به انبار يا محل دفع مي باشد كه به خروجي ذرات متصل بوده و بطوري كه شرح آن بعداً خواهد آمد مانع نفوذ هوا مي باشد.
كلمات كليدي: