تعيين سطح پرولاكتين در بيماران new case مبتلا به پمفيگوس ولگاريس بيمارستان رازي در سال 90

نويسنده: پيمان شكاري گوگ تپه
استاد راهنما: لاجوردي
استاد مشاور: حلاجي
تاريخ دفاع: 1391/11/01
مدرك: دكتري عمومي پزشكي
دانشگاه: علوم پزشكي وخدمات بهداشتي درماني تهران، پزشكي،
چكيده: مقدمه:هورمون پرولاكتين داراي اثرات تنظيم كننده‌ي ايمني بوده و تاثير مهمي در پاسخ ايمني ذاتي و اكتسابي داشته و مي‌تواند با اختلال در بلوغ لنفوسيت‌هاي B و اثرات ضدپوپتوزي خود و افزايش پروليفراسيون سلولي و توليد ايمونوگلبولين‌ها و اتوآنتي‌بادي‌ها در پيشبرد اختلالات خود ايمني نقش داشته باشد. در بيماران با پمفيگوس كه پرولاكتين سرم بالاِيي هستند كاهش پرولاكتين سطح سرم ممكن است باعث بهبود ضايعات پوستي و مخاطي شود.
روش اجرا:طي يك مطالعه‌ي case series بيماران جديد مبتلا به پمفيگوس مراجعه كننده به بيمارستان رازي در سال 90 انتخاب شدند و اندازه گيري پرولاكتين سرمي توسط روش CLIA و سنجش وسعت درگيري پوست و مخاط بيمار توسط چارت PDAI، انجام گرفت و نحوه ي توزيع بيماري بر حسب مقادير مختلف پرولاكتين تحت بررسي قرار گرفت.
نتايج:در بررسي ارتباط بين سطح پرولاكتين با وسعت درگيري توسط تست spearman ارتباطي بين سطح پرولاكتين و وسعت درگيري به دست نيامد .(Pvalue = 0.982) همچنين در مقايسه‌ي وسعت درگيري بين دو گروه با prl نرمال و بالا، ميانگين وسعت درگيري در گروه با prl بالا 25.72 و در گروه با prl نرمال 18.07مي باشد ولي در آزمون با T-test ارتباط معناداري مشاهده نشد.(Pvalue = 0.204)
بحث:تاثيرات پرولاكتين بر سيستم ايمني انكارناپذير است در مورد ارتباط اين هورمون با بيماري‌هاي تاولي، 2 مطالعه case-control فراواني بالاي هايپرپرولاكتينمي را در گروه بيماران نسبت به گروه كنترل نشان داده‌اند. در اين مطالعه ارتباط معنا داري بين شدت درگيري و سطح پرولاكتين يافت نشد، ولي بيماراني كه سطح پرولاكتين بالاتر از نرمال داشتند ميانگينscore شدت درگيري واضحا بالاتر از بيماران با سطح PRL نرمال بود. در آينده مي‌توان با انتخاب حجم نمونه‌ي بالاتر به نتايج دقيق‌تر رسيد و بهتر مي‌توان در مورد نقش اين هورمون در اتيولوژي اين بيماري قضاوت كرد.
كلمات كليدي: