آناليز مدلهاي شفا يافته با استفاده از تابع خطر لجستيك همراه با شكنندگي

نويسنده: محبوبه رسولي
استاد راهنما: محمود محمودي
استاد مشاور: كاظم محمد، حجت زراعتي، مصطفي حسيني
تاريخ دفاع: 1392/01/01
مدرك: دكتري تخصصي آمار زيستي
دانشگاه: علوم پزشكي وخدمات بهداشتي درماني تهران، بهداشت،
چكيده: مدلهاي شفا يافته نوعي از مدلهاي آناليز بقا هستند كه فرض مي‌كنند نسبتي از افراد در مطالعه هرگز پيشامد مورد نظر را تجربه نخواهند كرد و بنابراين منحني بقا به تدريج به حالت مسطح در مي‌آيد. در اين صورت در مطالعه چنين جوامعي استفاده از مدلهاي معمول بقا صحيح نمي‌باشد، چرا كه در اين مدلها احتمال بهبودي را به حساب نمي‌آورند و تاكيد اصلي روي اثر متغيرهاي پيشگو تنها بر زمان رخداد پيشامد است و نه بر نسبت بهبودي، كه آن هم ممكن است به همان اندازه اهميت داشته باشد. در عوض مدلهاي آميخته شفايافته فرض مي‌كنند كه جامعه مورد مطالعه، تلفيقي از افراد مستعد (افرادي كه پيشامد مورد نظر را تجربه مي‌كنند) و افراد غير مستعد يا شفايافته كه پيشامد مدنظر را هرگز تجربه نمي‌كنند، مي‌باشد. در اين مدلها برآوردهاي نسبت بهبودي بسيار حساس به طول دوره پيگيري و نوع توزيع انتخابي تابع بقا براي افراد مستعد مي‌باشد. هدف اين مطالعه تعميم مدل‌هاي شفا يافته به مدل‌هاي شفا يافته با خطر لجستيك وابسته به زمان به همراه شكنندگي و مقايسه آن با مدل شفا يافته وايبل به همراه شكنندگي مي باشد
اين پژوهش شامل اطلاعات 359 بيمار مبتلا به سرطان مري است كه از طريق مركز ثبت سرطان بابل كه زير نظر دانشكده بهداشت دانشگاه علوم پزشكي تهران قرار دارد، جمع آوري شده است. اين مطالعه بين سالهاي 1369 تا 1370 انجام شد و بيماران به مدت 15 سال مورد پيگيري قرار گرفتند.
نتايج نشان داد كه مدل شفايافته با خطر لجستيك وابسته به زمان به همراه شكنندگي نتايج بهتري از نظر ملاك آكاييك نسبت به مدل شفايافته وايبل با شكنندگي داشته است.
كلمات كليدي: بقا طولاني مدت، مدل شفايافته، مدل تعميم يافته لجستيك وابسته به زمان، سرطان‌ مري