بررسي امكان حذف نيترات از آب آشاميدني در نقطه مصرف با استفاده از رزين تبادل يون SBA و احياء سيستم

نويسنده: پيمان شهبازي
استاد راهنما: فروغ واعظي
استاد مشاور: اميرحسين محوي، كاظم ندافي
تاريخ دفاع:
مدرك: كارشناسي ارشد علوم بهداشت (MSPH) رشته مهندسي بهداشت محيط
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي تهران، دانشكده بهداشت،
چكيده: وجود كثيري از آلاينده ها ي معدني و انواع مواد آلي در آب آشاميدني ضرورت تكميل تصفيه آب را با افزايش مراحل جديد به تصفيه خانه هاي متعارف و يا بكارگيري وسايل تصفيه در نقطه مصرف آشكار مي سازد. نيترات يكي از مهمترين اين آلاينده ها مي باشد كه با توجه به حلاليت بسيار، خارج كردن آن از آب فرايندي بسيار پر هزينه محسوب مي شود و در طبقه بندي هاي انجام شده توسط سازمان هاي حفاظت محيط زيست در رديف آلاينده هايي كه مشكل تصفيه مي گردند قرار دارد. پيشرفت هاي اخير در ساخت رزين ها منجر به عرضه رزين هاي آنيوني خاصي شده است كه قدرت جذب همزمان مواد آلي و آنيونهاي مزاحم معدني را دارا مي باشد. از جمله اين رزين ها مي توان به رزين هاي آنيوني با تخلخل بالا اشاره كرد كه نوع MP500WS آن در اين تحقيق مورد استفاده قرار گرفت. اين رزين ساخت كمپاني باير آلمان مي باشد. در اين تحقيق از دو پايلوت استفاده شد كه در پايلوت اول ارتفاع مفيد 17، قطر كلي 15 سانتي متر، حجم رزين 3 ليتر و با جريان پايين رو و سپس بالارو مي باشد پاژلوت دوم به شكل ستوني با ارتفاع مفيد 26، قطر 5 سانتي متر، حجم رزين 500 ميلي ليتر و با جريان پايين رو مي باشد نمونه هاي آب با دامنه هاي مختلف از غلظت آنيونها در دامنه 20 تا 150 ميليگرم در ليتر، غلظت 100 و 800 ميليگرم در ليتر سولفات و تا 500 ميليگرم در ليتر كلريد مورد ارزيابي قرار گرفت. اين نمونه ها با افزايش املاح مربوطه به آب تهران تهيه گرديد. همچنين اثر تغييرات دبي در پايلوت اول با تنظيم سرعت عبور آب در دو حد 79 و 150 ليتر بر ساعت بررسي شد. نتايج حاصله از اين تحقيق نشان مي دهد كه رزين انتخاب شده حتي در شرايطي كه غلطت سولفات آب تا 800 ميليگرم در ليتر است، قادر به رساندن غلظت هر دو آلاينده تا حدود MCLG مي باشد و تغييرات دبي اثر بارزي بر كارائي حذف نداشته است. ضمن اينكه مشخص است انتخاب دبي هاي كمتر نتايج بهتري را متوجه مصرف كننده خواهد نمود. بررسي علمكرد رزين در برخورد با بدترين حالات قابل بروز از كيفيت آب يعني وجود غلظت هاي بالاي همزمان از سولفات و كلريد نشان مي دهد كه مي توان انتظار داشت مادام كه ميزان نيترات در آب از حدود 100 ميليگرم در ليتر بيشتر نشده است كماكان قابليت كافي جهت تقليل نيترات و سولفات تا حدود مجاز شرب وجود دارد.
كلمات كليدي: آب آشاميدني، نيترات، روش تبادل يوني، رزين آنيوني با تخلخل بالا، تصفيه در نقطه مصرف