تبيين اصول و مباني خوردن و آشاميدن در طب سنتي ايراني

نويسنده: حسين مرادي
استاد راهنما: محمد باقر مينايي، اسماعيل ناظم
استاد مشاور: عليرضانيكبخت نصر آبادي
تاريخ دفاع: 1391/01/01
مدرك: دكتري تخصصي طب سنتي
دانشگاه: علوم پزشكي وخدمات بهداشتي درماني تهران، طب سنتي،
چكيده: از ديدگاه طب سنتي ايران اصول ششگانه ضروري حيات از اسباب قوي سلامت و بيماري به شمار مي‌روند كه مديريت درست و شيوه هاي صحيح استفاده از آنها باعث حفظ سلامتي و تداوم آن است، در اين مطالعه «مباني خوردن و آشاميدن» از نقطه نظر طب سنتي ايران مورد بررسي و تحليل قرار گرفته است چرا كه نقش اين مقوله در راستاي حفظ تندرستي و درمان بيماريها ممتاز و برجسته است و در طب نظري و طب عملي سنتي ايران به وضوح مورد بحث قرار گرفته است.
اين مقاله يك تحقيق كيفي از نوع تحليل محتوايي است كه در آن محتوي 20 كتاب طب سنتي پيرامون خوردن و آشاميدن مورد بررسي و تجزيه و تحليل قرار گرفته است.
در اين مطالعه مشخص شد كه رعايت اصول و آداب خوردن و آشاميدن يكي از قوي‌ترين اسباب در حفظ سلامتي و تعادل جسمي و روحي انسان است و عدم رعايت اين اصول و آداب زمينه ساز و سبب بسياري از بيماريها است كه برخي از اين اصول و آداب عبارتند از: تغذيه با در نظرگرفتن مزاج شخص مغتدي، فصول سال، آب وهوا، قوت هاضمه افراد، شرايط روحي، ميزان فعاليت بدني و آداب قبل و حين و بعد از تغذيه.
يافته هاي اين پژوهش با تبيين زواياي مختلف خوردن و آشاميدن در طب سنتي ايران و تطبيق آن با شرايط تغذيه در زمان حاضر كمك شاياني به كاربردي كردن بحث تغذيه از ديدگاه طب سنتي ايران مي‌نمايد و در بهبود شرايط تغذيه فعلي تأثير بسزايي دارد.
ضمن اينكه فرضيات و دستاوردهاي اين مطالعه زمينه تحقيقات و پژوهشهاي كمي و كيفي را براي محققين وعلاقمندان فراهم مي نمايد.
كلمات كليدي: خوردن وآشاميدن، طب سنتي ايران، تندرستي، تحقيق كيفي