مقايسه ضخامت لايه فيبرهاي عصبي پريپاپيلاري در بيماران مبتلا به پاركينسونو افراد سالم

نويسنده:
استاد راهنما: محمدروحاني
استاد مشاور: غلامعلي شهيدي، خليل قاسمي
تاريخ دفاع: 1391/07/01
مدرك: دكتراي تخصصي نورولوژي
دانشگاه: علوم پزشكي وخدمات بهداشتي درماني تهران، پزشكي،
چكيده: مقدمه:بيماري پاركينسونيك بيمارين ورودژنراتيو شايع است كه از نظر باليني با علايمي از قبيل ترمور، سفتي، برادي كينزي و اختلال در وضعيت بدن و راه رفتن تشخيص داده مي‌شود. مطالعات نشان داده كه بيماري‌هاي نورودژنراتي و مختلفي تغييرات پاتولوژيكدرلايه فيبرهاي عصبي شبكيه ايجاد ميكند كه اين امر شبكيه را تبديل به يك ماركربالقوه براي ارزيابي كمي نورودژنراسيون ميكند.
هدف:از اين مطالعه تعيين شبكيه به عنوان يك ماركركمينورودژنراسيونو مقايسه آن در انواع مختلف پاركينسون با استفاده از OCT است.
روش كار:كليه افراد مبتلا به parkinson’s disease كه به درمانگاه نورولوژي بيمارستان رسول اكرم (ص) مراجعه نموده‌اند بر اساس criteriaUK brain bank انتخاب شدند. تمام بيماران تحت معاينه كامل نورولوژيك و افتالمولوژيك قرار گرفتند. با استفاده از OCT و بعد از ديلاتاسيون مردمك ضخامت لايه فيبرهاي عصبي شبكيه در افراد بيمار و افراد سالم اندازه گيري شد.
نتايج: در مجموع تعداد 52 نفر وارد مطالعه شدند كه 27 نفر مبتلا به پاركينسون و 25 نفر فرد سالم نيز با همان ميانگين سني و گروه جنسي در گروه كنترل قرار گرفتند. ميانگين سني گروه بيماران 54 سال و گروه كنترل 55 سال بوده است. ميانگين ضخامت لايه فيبرهاي عصبي شبكيه در چشم راست در تمام 4 كوادرانت به جز كوادرانت نازال با 001/ 0>P ميان دو گروه اختلاف آماري معنادري ديده شده. ميانگين ضخامت لايه فيبرهاي عصبي شبكيه در چشم چپ در تمام 4 كوادرانت با 001/0>P ميان دو گروه اختلاف آماري معنادري ديده شده است. همچنين بر اساس علايم دوره off بيماران به دو گروه tremor dominant )21 )بيمار و akinetic rigid (6 بيمار) تقسيم شدند. بر اساس نتايج بدست آمده ميان دو شكل متفاوت بيماري (Akinetic Rigid (AR و (Tremor Dominant(TD اختلاف آماري معناداري از نظر ضخامت لايه فيبرهاي عصبي در چشم چپ (125/ 0=P) و راست (157/ 0=P) مشاهده نشد.
نتيجه گيري:مطالعه حاضر هم راستا با اغلب مطالعات ديگر در اين زمينه نشان داد كه ميانگين ضخامت پري پاپيلاري فيبرهاي عصبي رتين در بيماران مبتلا به پاركينسون يك كاهش معناداري در هر دو چشم و در تمام كوادرانت‌ها (جز كوادرانت نازال در چشم سمت راست) بر اساس يافته هاي optical coherence tomography داشته است. چنين اختلافي بين دو زيرگروه بيماري پاركينسون ديده نشد و شايد مطالعات بعدي با حجم نمونه بالاتر در اين زمينه كمك كننده باشد.
كلمات كليدي: