بررسي اثر بخشي پرگابالين در درمان تشنجات پارشيال مقاوم به درمان كودكان

نويسنده: عليرضا توسلي
استاد راهنما: غلامرضا زماني
استاد مشاور: حمود محمدي، محمود رضا اشرفي، عليرضا احمدوند
تاريخ دفاع: 1391/07/01
مدرك: دكتراي فوق تخصصي مغز و اعصاب كودكان
دانشگاه: علوم پزشكي وخدمات بهداشتي درماني تهران، پزشكي،
چكيده: هدف:حدود 30% تشنجات پارشيال، مقاوم به درمان درنظرگرفته مي‌شوند. به عبارتي، عليرغم گرفتن 3 داروي ضد تشنج به تنهايي يا همزمان، بازهم دچار تشنج مي‌شوند. داروهاي ضد تشنج زيادي دردهه اخير وارد بازار دارويي شده‌اند ولي در مقابل نگراني از عدم تحمل داروها توسط بيمار، تداخلات دارويي و ايمن بودن دارو نيز وجود دارد. لذا احساس نياز به داروهاي ضد تشنج جديد كه كارايي بهتر، مكانيسم دارويي مناسبتر، تحمل بهتر و تداخل دارويي كمتري داشته باشند باز هم وجود دارد. يكي از اين داروهاي ضد تشنج جديد پرگابالين مي‌باشد. پرگابالين دارويي است كه تقريبا هيچگونه تداخلي با ديگرداروهاي ضد تشنج نداشته و دارويي ايمن و كم عارضه مي‌باشد. در اين طرح از داروي مذكوراستفاده شده تا ميزان تاثير آن بردرصد كاهش تشنجها در كودكان مبتلا به تشنجات پارشيال صعب العلاج كه ازمشكلات درماني طب اعصاب كودكان مي باشد، مورد بررسي قرارگيرد.
نوع مطالعه:در اين مطالعه before-after دوازده هفته‌اي و بامتدولوژي Open-label clinical trial بيماران مبتلا به تشنجات پارشيال مقاوم به درمان، تحت درمان با پرگابالين قرار گرفتند. بعد از انتخاب بيماران و قبل از ورود به مطالعه در يك دوره زماني 6 هفته (baseline) ميانگين تشنجات روزانه و هفتگي بيماران ثبت مي‌گرديد. سپس در طي دوره زماني 2 هفته (titration period) دارو به روش flexible dose از 75-25 ميلي گرم در روز شروع شده و بر اساس پاسخ باليني بيمار، به دوز max كه در اين مطالعه 450 ميلي گرم درروز در نظر گرفته شده بود، رسانيده مي‌شد. سپس دارو به مدت 12 هفته به بيمار داده مي‌شد و باز هم ميانگين تشنجات روزانه و هفتگي بيمار ثبت مي‌گرديد. در پايان مطالعه ميزان RRatio و Responder rate بيماران مورد بررسي قرار گرفت.
نتايج: در اين مطالعه 29 بيمار با متوسط سن 35/ 8 سال (5/ 17-1/ 3 سال) كه همگي مبتلا به تشنج پارشيال مقاوم به درمان بودند، به مدت 12 هفته تحت درمان با پرگابالين قرار گرفتند. درصد كاهش فركانس تشنج بيماران دراين مطالعه 36% وResponder rate يا تعداد بيماراني كه بيش از 50% كاهش در فركانس تشنج ها را كسب نمودند، 7/ 51% بوده است.
نتيجه گيري:نتيجه كلي اين مطالعه نشان داد كه ميتوان از پرگابالين به عنوان دارويي مطمئن و با كارايي خوب در درمان تشنجات پارشيال مقاوم به درمان كودكان استفاده نمود.
كلمات كليدي: