بررسي ارتباط بين سطح هورمونهاي جنسي و بيماران مولتيپل اسكلروزيس

نويسنده: مونا حجازي دهاقاني
استاد راهنما: مهدي مقدسي
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1391/01/01
مدرك: دكتري تخصصي
دانشگاه: علوم پزشكي وخدمات بهداشتي درماني تهران، پزشكي،
چكيده: هدف: هدف از انجام مداخله‌ي حاضر مقايسه سطح هورمونهاي جنسي در بيماران مبتلا به موليتپل اسكلروزيس وگروه كنترل در مراجعين بيمارستان حضرت رسول اكرم (ص) در سال 89-88 مي‌باشد.
روش انجام كار: كليه بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس بستري در بيمارستان رسول اكرم (ص) بخش نورولوژي و تعداد مساوي گروه كنترل هم جنس و هم سن و غير مبتلا به بيماري و بستري توسط دستيار و يا متخصص داخلي اعصاب معاينه و بررسي شدند و فرم پرسشنامه‌اي تكميل گرديد سن شروع بيماري، شكل بيماري، بررسي MRI مغزي نخاعي بيماران تعداد حملات، ميزان ناتواني عدد
EDSS)Kurtzke Expanded Disability Status Scale) ثبت و سپس نمونه گيري خون وريدي انجام شده است و هورمون هاي جنسي اندازه گيري شد.
يافته ها: در مجموع تعداد 60 بيمار (40 زن (66.7%) و 20 مرد (33.3%) )، و 60 نفر به عنوان گروه كنترل(40 نفر زن (66.7%) و 20 نفر نيز مرد (33.3%) وارد مطالعه شدند. ميانگين سطح تستو سترون، استراديول و پروژسترون در گروه بيماران به ترتيب: 5.8±5.1، 59±55 و 0.5±0.65 بوده كه اين ميزان ها در گروه كنترل به ترتيب 3±2.4، 62±60 و 0.3±0.49 بوده است (0.008=P و 0.702=P و 0.206=P)
نتيجه گيري: نتايج مطالعه حاضر، بيش از هر چيز مطرح كننده نقش افزايش هورمون‌هاي جنسي مردانه در بيماري مولتيپل اسكلروزيس است و بر اساس نتايج اين مطالعه نميتوان گفت سطح بالاي هورمون‌هاي جنسي بويژه استروژن، در كاهش حملات موثر است، بلكه بر اساس اين مطالعه مي‌توان نتيجه گرفت كاهش تستوسترون شايد عاملي براي كاهش تعداد حملات و پروگنوز بد بيماري باشد.
كلمات كليدي: مولتيپل اسكلروزيس، هورمونهاي جنسي، ميزان ناتواني