تعيين فراواني طيف دو قطبي در دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران

نويسنده: سعيده عباسي
استاد راهنما: عاطفه قنبري جلفايي
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1392/07/01
مدرك: دكتراي عمومي پزشكي
دانشگاه: علوم پزشكي وخدمات بهداشتي درماني تهران، پزشكي،
چكيده: طيف دو قطبي شامل مجموعه‌اي از اختلالات است كه مشخصه اصلي آنها ناپايداري خلق است و مشتمل بر BID، BIID ، سيكلوتايمي وNOS است. هدف اين پژوهش تعيين فراواني طيف دوقطبي در دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي تهران است. تعداد 200 نفر از دانشجويان پزشكي وارد مطالعه شده و هريك به 3 پرسشنامه شامل پرسشنامه مشخصات دموگرافيك، پرسشنامهBSDS و پرسشنامه MDQ پاسخ دادند. درصورت مثبت بودن هركدام از پرسشنامه هاي BSDS و MDQ مصاحبه‌اي برمبناي SCID با آنان صورت گرفت. جامعه نمونه مورد مطالعه اين تحقيق از لحاظ متغير «جنس» شامل تعداد 138 نفر دانشجوي زن و 62 نفر دانشجوي مرد است. از بين آنان 9 مورد معادل 4.5 درصد داراي اختلال دو قطبي و 191 مورد معادل 95.5 بدون اختلال دو قطبي هستند. از تعداد دانشجويان داراي اختلال دو قطبي 1 نفر مرد (11.1درصد) و 8 نفر زن( 88.9 درصد) هستند. از لحاظ پارامتر جنس به علت اينكه p.value>0.05 هست، اختلاف معناداري وجود ندارد. از 9 مورد دانشجوي پزشكي با اختلال دو قطبي، 3 نفر سن زير 23 سال ( 33.3درصد) و 6 نفر (66.7 درصد) بالاي 23 سال سن دارند. ميانگين سني آنان (1.93±) 23.66 مي باشد. به علت اينكهp.value>0.05 هست، پس تفاوت معنا داري بين گروه مبتلا و گروه سالم وجود ندارد. از 9 دانشجوي پزشكي با اختلال دو قطبي 5 نفر (55.60 درصد)، متولد تهران و 4 نفر(44.40 درصد) متولد شهرستان هستند. با توجه به اينكه 0.015= p.value بود، پس اختلاف معناداري بين گروه مبتلا و گروه سالم وجود دارد. از 9 دانشجوي پزشكي با اختلال دو قطبي 7 نفر (77.8.درصد) غيرخوابگاهي و 2 نفر (22.2.درصد) خوابگاهي بودند. با توجه به اينكه 0.08=p.value بود پس اختلاف معناداري بين گروه مبتلا و غيرمبتلا وجود ندارد. از 9 دانشجوي پزشكي با اختلال دو قطبي 8 نفر مجرد (88.9 درصد) و 1 نفر( 11.1درصد) متاهل بودند. به علت اينكه 0.05 p.value> پس اختلاف معناداري بين دو گروه وجود ندارد. از 9 دانشجوي پزشكي با اختلال دو قطبي هيچ كدام فرزند ندارند. در اين مورد هم اختلاف معناداري بين دو گروه وجود ندارد. از 9 دانشجوي پزشكي با اختلال دو قطبي 1 نفر (11.1درصد) با سابقه مصرف مواد و 8 نفر( 88.9 درصد) بدون سابقه مصرف مواد بودند. در اين متغير نيز بين دو گروه، اختلاف معناداري وجود ندارد. ميانگين معدل 9 دانشجوي پزشكي با اختلال دو قطبي ( 1.21± ) 13.5 بود. از لحاظ پارامتر معدل نيز بين دو گروه اختلاف معناداري وجود ندارد.
كلمات كليدي: