ارتباط ميكرو آلبومينوري و چاقي در مراجعين خانه سلامت شهرداري در سال 90

نويسنده: فرزانه سادات مينو
استاد راهنما: ميترا مهدوي مزده
استاد مشاور: محمد رضا عباسي
تاريخ دفاع: 1391/01/01
مدرك: فوق تخصصي نفرولوژي
دانشگاه: علوم پزشكي وخدمات بهداشتي درماني تهران، پزشكي،
چكيده: مقدمه: چاقي يكي از مهمترين ريسك فاكتورها براي بيماريهاي مختلف از جمله بيماريهاي كليوي است كه در غياب فشار خون و ديابت و بيماريهاي قلبي ديده مي‌شود. ما ارتباط بين چاقي و ميكروآلبومينوري را در اين مطالعه بررسي كرديم.
روش اجرا: بيماران چاق ( BMI≥30 )از بين مراجعين خانه سلامت شهرداري انتخاب شدند كه بعد از گرفتن وزن و قد و محاسبه BMI آنها بود. معيارهاي خروج از مطالعه شامل فشار خون و ديابت و ساير بيماريهاي كليه و عفونت ادراري و مصرف سيگار و تاريخچه سكته مغزي و بيماري قلبي و دوره خونريزي قاعدگي بود. سپس نسبت آلبومين به كراتينين ادرار آنها تعيين شد. ACR بيش از 30 مثبت تلقي گرديد.
يافته ها: شيوع آلبومينوري در افراد چاق (BMI≥30) (تعداد 186 نفر) 11.8% بود. هيچ ارتباطي بين BMI و ميكروآلبومينوري در افراد چاق وجود نداشت. متوسط BMI،2.63 ± 32.84 بود. ارتباطي بين ميكروآلبومينوري و سن يا جنس يا تحصيلات وجود نداشت. ارتباطي بين ميكروآلبومينوري و وزن نيز وجود نداشت.
نتيجه گيري: در افراد چاق (BMI≥30) هيچ ارتباطي بين ميكروآلبومينوري و BMI يا وزن وجود نداشت. البته با توجه به شيوع بالاي ميكروآلبومينوري در افراد چاق، بايد از آن جلوگيري شود.
كلمات كليدي: