بررسي وضعيت سرولوژيك و الكتروفيزيولوژيك بيماران مبتلا به مياستني گراويس

نويسنده: زهرا وهابي
استاد راهنما: شهريار نفيسي
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1391/07/01
مدرك: دكتراي تخصصي بيماريهاي نورولوژي
دانشگاه: علوم پزشكي وخدمات بهداشتي درماني تهران، پزشكي،
چكيده: زمينه: مياستني گراويس نوعي اختلال خود ايمني است كه به طور اساسي در اثر آنتي بادي هاي ضد رسپتور استيل كولين در محل اتصال عصب به عضله ايجاد شده و كاهش رسپتورهاي مذكور سبب اختلال در انتقال نوروترانسميتر و خستگي و ضعف عضلاني مي‌شود. اين آنتي بادي در تمام بيماران تشخيص داده نمي‌شود و بررسي‌هاي الكتروفيزيولوژيك براي تشخيص برخي از اين بيماران ضروري است. در اين مطالعه نتايج آزمايشات سرولوژيك و الكتروفيزيولوژيك در بيماران مبتلا به مياستني گراويس بررسي شده است.
روش مطالعه: يك صد و دوازده بيمار وارد يك مطالعه مقطعي شدند. سطح سرمي آنتي بادي‌هاي ضد رسپتور استيل كولين اندازه گيري و تست (Repetitive nerve stimulation (RNS انجام شد. شيوع موارد مثبت آنتي بادي و موارد غير طبيعي RNS و ارتباط ميان اين دو تعيين شد.
نتايج: 30 بيمار مذكر (8/ 26%) و 82 بيمار مونث (2/ 73%) و ميانگين سني بيماران 4/ 15±6/ 37 سال بود. در 71 بيمار (4/ 63%) آنتي بادي عليه رسپتور استيل كولين مثبت و در 41 بيمار (6/ 36%) منفي بود. آزمون RNS در 101 بيمار انجام شده بود كه در 74 نفر (73.3%) RNS غيرطبيعي و 27 نفر (26.7%) RNS طبيعي گزارش شد. در بيماران سروپوزيتيو در 4/ 84% و در بيماران سرونگاتيو در 7/ 53% موارد RNS غيرطبيعي بود (P=0.001).
نتيجه گيري: ميان يافته هاي سرولوژيك و الكتروفيزيولوژيك در بيماران مبتلا به مياستني گراويس رابطه معني‌داري وجود دارد و آزمونهاي الكتروفيزيولوژيك در كنار آزمونهاي سرولوژيك مي‌تواند سبب افزايش دقت تشخيص مياستني گراويس گردد.
كلمات كليدي: مياستني گراويس، AChRs ، RNS