مدل سازي درد به روش فازي

نويسنده: مريم درويشي
استاد راهنما: محسن پرويز، شهريار غريب زاده
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1391/05/01
مدرك: پزشكي عمومي
دانشگاه: علوم پزشكي وخدمات بهداشتي درماني تهران، پزشكي،
چكيده: درد يكي از مباحث مهم در علوم تجربي است. از اين منظر نيازمند مطا لعات و بررسي‌هاي علمي روزافزون نيز مي‌باشد. تاكنون، منطق وروش غالب براي بررسي پديده ها در علوم بشري، منطق دوارزشي يا صفر ويكي بوده، كه با توجه به تفاوت نگرش اساسي موجود با نوع علوم تجربي، عملا كاربرد چنداني براي پيشبرد اين علوم نداشته است و پيشرفت اين علوم منوط به روش‌هاي تجربي و آزمون و خطا بوده است. در صده‌ي اخير توجه دانشمندان به نوع ديگري از استنتاج كه براساس پديده هاي طبيعي موجود بنا شده معطوف گشته است. استنتاجي كه سنخيت بيشتري با جهان طبيعي و رخدادهاي عملي و روزمره بشر دارد. اين استنتاج، منطق فازي نام دارد. با به كارگيري مباني اين روش پيشرفت‌هاي چشمگير و فزاينده‌اي در هوش مصنوعي و سيستم‌هاي ديجيتال به وقوع پيوست. با توجه به ماهيت طبيعي و طيف مانند اين منطق بر آن شديم تا با به كارگيري آن در حوزه علوم پزشكي، عرصه جديدي از بررسي علمي و بهره مندي از فوايد آن را امتحان كنيم. براي اين كار از نرم افزار مطلب و زيرمجموعه آن (برنامه نوروانفيس) كه تلفيقي از شبكه هاي عصبي و منطق فازي است استفاده كرديم و شش الگو از نظريه‌ي كنترل دريچه‌اي درد را مدل سازي كرده و به اين وسيله سيستمي طراحي شده كه قادر به تقليد پاسخ هاي موردنظر (كه به عنوان الگو مدلسازي شده‌اند) مي‌باشد. قطعا اين اولين تجربه خالي از نقص نخواهد بود.
كلمات كليدي: