بررسي اثر بخشي محيط هاي مجازي در ارزيابي و توانبخشيAttention Deficit Hyperactivity Disorder: يك مطالعه مروري نظام مند

نويسنده: گل آرا زحمتكش
استاد راهنما: حميد رضا برادران
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1391/07/01
مدرك: دكتراي حرفه اي پزشكي عمومي
دانشگاه: علوم پزشكي وخدمات بهداشتي درماني تهران، پزشكي،
چكيده: بيان مسئله: با توجه به گزارش سودمندي محيط‌هاي مجازي در ارزيابي و توانبخشي بيماران ADHD در چندين مطالعه، عدم اشاره به اين سودمندي در كتاب‌هاي مرجع و راهبردهاي باليني، و عدم انجام مروري نظام‌مند براي تركيب نتايج مطالعات اوليه، ضرورت انجام اين مطالعه مشخص مي‌گردد.
هدف از اجراي پايان نامه: تركيب نتايج حاصل از مطالعات اوليه بررسي اثربخشي محيط‌هاي مجازي در ارزيابي و توانبخشي بيماران ADHD.
روش انجام كار: منابع مختلف الكترونيك شامل MEDLINE، CINAHL، Scopus، ISI Web of Science، IEEE Database و ACM Database مورد جستجو قرار گرفت و مطالعات بازيابي شده با مطالعه عنوان و چكيده غربالگري شدند. سپس متن كامل مقالات باقيمانده بازيابي و مطالعه شده و مطالعات داراي معيارهاي ورود به مرور نظام‌مند وارد گرديدند. داده‌هاي مرتبط از مطالعات وارد شده استخراج شده و اين مطالعات با استفاده از چك‌ ليست‌هاي نقد مورد ارزيابي نقادانه قرار گرفتند. در نهايت، تركيب كيفي نتايج با استفاده از جداول خلاصه خصويات مطالعات و بحث بر روي يافته‌هاي آنها انجام گرديد.
نتايج: در جستجوها 320 مطالعه بازيابي گرديد، پس از غربالگري متن كامل 107 مقاله بررسي شد و در نهايت 7 مطالعه به مرور نظام‌مند وارد گرديد. مطالعات وارد شده در سه حيطه بررسي خصوصيات باليني (2 مطالعه)، تشخيص (3 مطالعه) و نظارت بر درمان (2 مطالعه) در بيماران ADHD و در سنين مختلف از كودك تا بزرگسال بودند. مطالعات وارد شده نشان داد كه محيط‌هاي مجازي مي‌توانند در بررسي خصوصيات باليني، تشخيص، و ارزيابي پاسخ به درمان در بيماران ADHD كارآيي‌هاي داشته باشند. ولي سوگرايي‌هاي مطالعات انجام شده، روايي آنها را محدود نموده و نياز به پژوهش‌هاي بيشتر را مطرح ساخت.
نتيجه گيري نهايي: هنوز شواهد كافي براي كاربرد باليني اين محيط‌ها براي بيماران ADHD وجود ندارد.
كلمات كليدي: محيط مجازي، بيماري عدم توجه-بيش فعالي (ADHD)