مقايسه اختلالات اسكلتي عضلاني در دندانپزشكان و داروسازان در سال 1389 در شهر تهران

نويسنده: زهرا بنفشه آل محمد
استاد راهنما: امينيان
استاد مشاور: شريفيان
تاريخ دفاع: 1391/07/01
مدرك: دكتراي تخصصي طب كار
دانشگاه: علوم پزشكي وخدمات بهداشتي درماني تهران، پزشكي،
چكيده: زمينه و هدف:با توجه به تفاوت شيوع اختلالات اسكلتي عضلاني در دندانپزشكان كشورهاي مختلف و عدم وجود گروه شاهد در اكثر مطالعات گذشته، هدف از اين مطالعه مقايسه اختلالات اسكلتي عضلاني و عوامل موثر بر آن در دندانپزشكان با داروسازان، براي تعيين ميزان اثر شغل دندانپزشكي درايجاد اختلالات اسكلتي عضلاني بود.
روش بررسي: در اين مطالعه مقطعي، با استفاده از پرشسنامه اسكلتي عضلاني نورديك،500 دندانپزشك عمومي با 500 داروساز عمومي كه حداقل يك سال به حرفه دندانپزشكي عمومي يا داروسازي اشتغال داشته و سابقه بيماريهاي مزمن بافت همبند يا تروماي منجر به شكستگي در اندامها و ستون فقرات نداشتند، با استفاده از آزمونهاي آماري تك متغيري و چند متغيري مورد مقايسه قرار گرفتند.
يافته ها: شغل (دندانپزشك به داروساز) متغير مستقل باقيمانده در مدل رگرسيون با بالاترين نسبت شانس (Odds Ratio) در نواحي گردن (2/6=OR)، شانه (1/9=OR)، آرنج (2/7=OR)، دست و مچ دست (1/7=OR)، قسمت فوقاني پشت (2/6=OR) و قسمت تحتاني پشت (1/8=OR) بود.
نتيجه گيري:اشتغال به حرفه دندانپزشكي، مستقل از جنس، سن، نمايه توده بدني، مصرف سيگار، سالهاي اشتغال به كار و ميانگين ساعات كاري هفته، مرتبط با ابتلا به اختلالات اسكلتي عضلاني مي‌باشد.
كليد واژه ها: بيماريهاي اسكلتي عضلاني، دندانپزشك، پرشسنامه اسكلتي عضلاني نورديك
كلمات كليدي: