بررسي ميزان آگاهي بهورزان شهرستان بافت پيرامون راههاي انتقال و پيشگيري از ايدز

نويسنده: قاسم اميني زاده
استاد راهنما: ايرج اسفنديارپور
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1378/07/01
مدرك: دكترا دكتراي پزشكي
دانشگاه: د‌انشگاه‌ ‌علوم پزشكي‌ کرمان، پزشكي مهندس افضلي پور، آگاهي، بهورز، بافت، ايدز
چكيده: اين پژوهش يك مطالعه مقطعي- توصيفي- تحليلي است كه هدف آن بررسي ميزان آگاهي بهورزان شهرستان بافت پيرامون راههاي انتقال و پيشگيري از ايدز مي باشد. جمعيت مورد مطالعه در اين تحقيق كليه بهورزان شهرستان بافت مي باشند كه از تعداد 134 نفر، 131 نفر در مطالعه شركت كردند (زن=77، مرد=54) ابزار گردآوري اطلاعات پرسشنامة استاندارد شده مشتمل بر دو بخش است. بخش اول مربوط به مشخصات فردي و بخش دوم حاوي 32 سؤال مي باشد كه 16 سؤال مربوط به راههاي انتقال و 16 سؤال مربوط به راههاي پيشگيري از ايدز است. نتايج بدست آمده حاكي از آن است كه ميانگين سني بهورزان 31.7 سال با انحراف معيار 6.48 مي باشد. ميانگين ميزان آگاهي بهورزان زن از روشهاي انتقال ايدز 78.4 با انحراف معيار 10.7 و بهورزان مرد 75.8 با انحراف معيار 11.3 بود كه بين دو گروه اختلاف معني داري وجود نداشت. ميانگين ميزان آگاهي بهورزان زن از روشهاي پيشگيري از ايدز 81.2 با انحراف معيار 11.4 و بهورزان مرد 79.6 با انحراف معيار 11.2 بود كه بين دو گروه اختلاف معني داري وجود نداشت. بين ميانگين ميزان آگاهي در مورد راههاي انتقال و پيشگيري از ايدز با جنس، سن، ميزان تحصيلات و وضعيت تأهل اختلاف معني داري وجود نداشت.
بين منبع كسب اطلاعات (راديو تلويزيون، نشريات، كتب علمي، مسئولان مركز بهداشت، فصلنامة بهورز) و ميزان آگاهي از راههاي انتقال ايدز اختلاف معني داري وجود نداشت (P>0.05) اما بين منبع كسب اطلاعات و ميزان آگاهي از روشهاي پيشگيري از ايدز اختلاف معني دار بود به طوريكه كسانيكه منبع اطلاعات آنها نشريات آموزشي وزارتخانه بود بيشترين ميزان آگاهي و كسانيكه منبع اطلاعات آنها فصلنامة بهورز بود كمترين ميزان آگاهي از روشهاي پيشگيري از ايدز را داشتند (P<0.003).
با توجه به اينكه بهورزان در راستاي آموزش مردم روستايي مهمترين نقش را دارند اين ميزان آگاهي كافي نبوده و نياز به كسب آگاهي بيشتر در اين زمينه مي باشد تا با انتقال اين آگاهي به مردم روستاها از انتشار اين بيماري خطرناك جلوگيري شود.
كلمات كليدي: