بررسي فراواني ترومبوسيتوپني و عوامل خطر آن در نوزادان بستري در بخش NICU

نويسنده: سارا صنيعي
استاد راهنما: نسرين خالصي
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1391/07/01
مدرك: دكتراي تخصصي طب كودكان
دانشگاه: علوم پزشكي وخدمات بهداشتي درماني تهران، پزشكي،
چكيده: سابقه و هدف:ترومبوسيتوپني به عنوان شايع‌ترين اختلال هماتولوژيك دوره نوزادي در تقريبا يك سوم بستري ها ديده ميشود. تعيين فراواني و فاكتورهاي خطر ترومبوسيتوپني ما در پيشگيري از عوارض اجتناب ناپذير و بعضا برگشت ناپذير نوزادان در طول عمرشان توانا ميسازد. هدف ما در اين مطالعه بررسي فراواني ترومبوسيتوپني و ارتباط با يافته هاي دموگرافيك و عوامل همراه بود.
مواد و روش ها: اين مطالعه به صورت مقطعي در سال 1389 در بخش مراقبتهاي ويژه نوزادان در بيمارستان حضرت علي اصغر انجام شد. شمارش پلاكت347 نوزاد بستري مورد بررسي قرار گرفت. شرايط باليني مربوط به مادر و نوزاد عوامل خطر و شرح حال دارويي مورد توجه قرار گرفتند. بر اساس شدت ترومبوسيتوپني نوزادان به 4 گروه تقسيم شدند: ترومبوسيتوپني خفيف (۱۴۹۰۰۰-۱۰۰۰۰۰) متوسط (۹۹۰۰۰-۵۰۰۰۰) شديد (۴۹۰۰۰-۳۰۰۰۰) و خيلي شديد (كمتراز۳۰۰۰۰). تقسيم بندي ديگري نيز بر اساس زمان بروز ترومبوسيتوپني صورت گرفت: زودرس(كمتر از 72 ساعت) و ديررس (بيشتر از 72 ساعت). يافته هاي دموگرافيك و تظاهرات خونريزي نيز مورد توجه قرار گرفتند. جهت مقايسه بين گروه ها از تي‌تست و كاي ۲ كمك گرفته شد.
يافته ها:از ميان 347 نوزاد بستري 62 مورد (17.9%) مبتلا به ترومبوسيتوپني بودند. هيچ رابطه‌ي معناداري بين جنسيت نوزادان مبتلا و سالم پيدا نشد (پي‌>۰.۰۵) ميانگين سن بارداري نوزادان مبتلا به ترومبوسيتوپني به طور قابل توجهي از سايرين پايين‌تر بود (۳۲.۲ ±۲.۵ هفته در مقابل ۳۴.۹± ۲.۵، پي‌=۰.۰۰۰۱). همچنين متوسط وزن هنگام تولد نيز پايينتر بود (۱۹۷۹±۵۱۷ گرم در مقابل ۲۳۷۱±۴۸۰ گرم،پي‌=۰.۰۰۰۱). سپسيس نوزادي در مقايسه با نوزادان سالم در اين گروه به طور قابل توجهي بيشتر بود (۲۴.۱% در مقابل ۵.۹%،پي‌=۰.۰۰۰۱).
نتيجه گيري و توصيه ها: با توجه به اهميت وقايع تهديد كننده زندگي در نوزادان مبتلا به ترومبوسيتوپني خصوصاً در جمعيت نارسين با وزن تولد پايين بهترين اقدام توجه كافي و دقيق به فاكتورهاي خطر بوده تا بتوان از عوارض ناگوار آتي جلوگيري كرد.

كلمات كليدي: