بررسي ميزان شيوع پادتن ضد ويروس هپاتيت HCV-Ab)c) در بيماران پسوريازيسي شهر كرمان

نويسنده: فرشيد درويش دماوندي
استاد راهنما: ايرج اسفنديارپور، سودابه زندي
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1383/01/01
مدرك: دكتراي تخصصي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي کرمان، پزشكي مهندس افضلي پور،
چكيده: پسوريازيس يك بيماري پوستي مزمن، التهابي و پوسته دار است كه در بسياري از موارد عامل اتيولوژيك خاصي را نمي توان براي آن يافت. ارتباط پسوريازيس با ويروس هپاتيت( C (HCV در بعضي مقالات ذكر شده است.
اين مطالعه جهت بررسي ميزان شيوع پادتن ضد ويروس هپاتيت (C(HCV-Ab در بيماران پسوريازيسي شهر كرمان در سال 82-1381 انجام شد. روش مطالعه مورد شاهد (Case- Control) بود. در اين مطالعه HCV-Ab به روش (ELISA (Enzyme linked immunosorbent assay و جهت تأييد در موارد مثبت به روش (RIBA (Recombinant immunoblot assay در 132 بيمار پسوريازيس بعنوان گروه بيماران و 149 فرد بدون بيماري پسوريازيسي به عنوان گروه شاهد مورد بررسي قرار گرفت.
از 132 بيمار 4 نفر (3%) و از 149 مورد شاهد، 3نفر (2%)، HCV-Ab تأييد شده به روش RIBA بدست آمد كه اختلاف آماري معني داري بين دو گروه ديده نشد (0.71=p). همچنين در مقايسه با شيوع HCV-Ab در جمعيت اهداكنندگان خون در كرمان (1%)، اختلاف آماري معني داري بين گروه بيماران پسوريازيسي و اين گروه از جهت مثبت شدن HCV-Ab وجود نداشت (0.39=P). در بيماران پسوريازيسي بين دو گروه مثبت و منفي از نظر HCV-Ab، اختلاف معني داري از جهت سن، جنس، نوع باليني و شدت بيماري پسوريازيس، سابقة عوامل خطر اكتساب HCV و طول مدت بيماري وجود نداشت (0.05>p).
نتيجه گيري: در اين مطالعه در شهر كرمان در بيماران خود ارتباط با اهميتي بين پسوريازيس و هپاتيت ويروسي (HCV)C پيدا نكرديم (0.05P>). با توجه به نتايج فوق، مطالعه ما در شهر كرمان نشان داد كه بيماران پسوريازيسي تفاوتي را از جهت مثبت شدن HCV-Ab نسبت به ساير افراد جامعه نشان نمي دهند. به هر حال مطالعات بزرگتري و در سطح وسيعتر در كشور از جهت شيوع HCV-Ab در بيماران پسوريازيسي پيشنهاد مي شود.
كلمات كليدي: پسوريازيس، HCV-Ab، كرمان