برسي ميزان ترميم عصب به روش اپي نورال و مقايسه آن با روش پري نورال در اندام تحتاني Rat

نويسنده: غلام رضا معين
استاد راهنما: حميد كريمي
استاد مشاور: سيد كمال سيد فروتن
تاريخ دفاع: 1391/07/01
مدرك: فوق تخصصي جراحي پلاستيك، ترميمي و سوختگي
دانشگاه: علوم پزشكي وخدمات بهداشتي درماني تهران، پزشكي،
چكيده: زمينه وهدف:در طول دهه ها بحث داغ بر روي روشهاي ترميمي اپي نورال وپري نورال هنوز بطور آشكار به نتيجه‌اي نرسيده و مطالعات آينده نگر در اين زمينه نيز بسيار اندك بوده است.
لذا بر آن شديم كه جهت يافتن جواب مناسب به اختلاف نظر موجود نتيجه ترميم عصب به دو روش فوق را در RAT بررسي و مقايسه نماييم.
مواد و روش ها:در نيمي از جمعيت مورد مطالعه ترميم عصب سياتيك قطع شده با تكنيك اپي نورال و در نيمي ديگر با تكنيك پري نورال انجام ميشود وپس از زمان مشخص تعداد آكسونهاي رشد كرده ديستال به محل ترميم توسط ميكروسكوپ نوري مشخص ميگردد همچنين با بررسي foot print جمعيت مورد مطالعه برگشت فعاليت عصبي احتمالي مشخص ميگردد.
يافته ها:ميانگين شاخص SFI در روز قبل از جراحي 17 ± 10 – و در روز دهم 13 ± 76- و در روز پنجاهم 4/ 16 ± 8/ 73 – و در روز هشتادم پس از عمل 2/ 18± 2/ 13 – بود. آزمونهاي آماري تفاوت معناداري نشان دادند كه مشخص كنند بهبود عملكرد نسبت به روز قبل از جراحي بود
0001/ 0 = PV اما در مقايسه گروه اپي نورال و پري نورال ميانگين تفاوت آنها معنادار نبود در گروه اپي نورال شاخص SFI به ميزان 3/32 ± 33/ 56- و در گروه پري نورال 31/30 ± 71/55 – بود كه 930/ 0 = PV بود و تفاوتي بين اين دو شيوه جراحي وجود نداشت. آزمونهاي آماي نشان داد كه ميانگين تعداد آكسون در گروه اپي نورال 80 ± 349 و در گروه پري نورال 174 ± 405 بود، و اين گروه از نظر تعداد آكسونها با هم تفاوت معنادار ندارند. (36 /0 = PV)
نتيجه گيري:بكارگيري شيوه جراحي ترميمي اپي نورال و پري نورال در ترميم اعصاب در شاخص SFI و در شمارش اكسونها هيچ تفاوتي با هم ندارد.
كلمات كليدي: ترميم اعصاب محيطي، روش جراحي اپي نورال و پري نورال، رت، شاخص SFI